Banner world

 

 

     HOME 
  



     Books Web


     Books Printed  


     Health 


     Presentations


     Soul Drawings


     Video lectures 
     English


     Video lezingen 
     Dutch


     Positive Blog


     Curriculum writer


     Contact




     Side Index









Web design 
John Baselmans
 

Spatie

 

 
You can change this website in over 66 languages

 


 

Zelfgenezing

"Het Energiniale leven, Zelfgenezing"



Zelfgenezing - 17 -

2:6 Wat heb je ervoor over 


	- Hoever gaan we nog? 
	- Wat gaan we doen? 
	- Wat zal ons ertoe brengen om die stap te nemen?

Drie vragen waarvan ik denk dat die het antwoord zullen geven op waar wij mensen 
staan momenteel in het leven. Waar we staan weten we en dat is dat we steeds verder 
afgezakt zijn in het leven van een leven. Was het vroeger meer een sociale 
aangelegenheid, nu is leven een asociale bende waar ieder voor zich leeft. Zo komen 
we op de eerste vraag; 

Hoever gaan we nog
 
Hoever we gaan is wat jij als individu wilt gaan. Er zijn mensen die niets 
aanpakken en bang zijn voor alles. We hebben ook mensen bij wie alle remmen
losgeslagen zijn en die halen in hun leven de raarste capriolen uit. Maar we hebben ook 
die extremen die geen waarde hechten aan een leven. Mensen die moorden en elk leven
vernietigen wat op hun pad komt. We zien steeds meer dat de laatste groep vaker voorkomt 
bij de jongeren. Kinderen, tieners die bij het minste geringste tegenslag menen dat er 
gekort moet worden op andermans leven. Kinderen die niet weten wat leven inhoudt laat 
staan dat ze weten wat een leven is. 

Ik was eens bij twee tieners op visite terwijl ze via een computer een spel aan het 
spelen waren. Veelal zijn al deze spelletjes gewelddadig want dat is spanning. Ik merkte 
dat het oorlog was die je met vele medespelers speelt, met andere jongeren uit de wereld. 
Het was de ene dode naar de andere en ze hadden de grootste lol als een groep 
tegenstanders uitgemoord waren. Het waren bepaalde landen tegen elkaar en er werd 
ook gesproken alsof het werkelijke mensen waren, met werkelijke lijken. Toen ik hen na
hun moordpartij vroeg wat ze ervan vonden, waren ze nog opgewonden dat ze zoveel 
mensen hadden gedood. Erger was de opmerking dat ze het wel eens echt mee wilden 
maken want dat zou ‘cool’ zijn! ‘Cool’ noemen ze dat, als je mensen het leven ontneemt. 
Nu doen ze het in een spel, later doen ze het op straat. Deze kinderen beseften toen nog 
wel dat, dat ‘fake’ was maar de drang om het echt mee te maken was wel erg hoog. 

Met dit laatste stukje wil ik aantonen dat we als mens ver gedaald zijn. Een mensenleven in 
een land als Haïti of in Afrika is niets meer dan een moment op een dag. Bij een gesprek 
met een Haïtiaanse man hoe hij over een leven dacht, kreeg ik een schokkend antwoord. 
Namelijk: ‘We respecteren in Haïti de natuur want daar moeten we van leven. We zijn 
minder dan dieren en een mensenleven is niets waard. Willen we blijven leven moeten we 
er mensen voor betalen. Betalen we die niet dan hebben we geen leven. Dagelijks worden 
er al tientallen mensen doodgeschoten die zich niet aan deze financiële verplichting kunnen 
voldoen. En zo liggen er dagelijks tientallen dode mensen in de straten. Die worden één 
keer per week opgeruimd. Met een vrachtwagen worden al die lijken verzameld. Een 
mensenleven is afhankelijk van wat je financieel voor je leven over hebt’.

Een triest voorbeeld wat ik kreeg en waar we zijn beland op deze wereld. Geloven en 
politiek moorden dagelijks en vele mensen sterven om die redenen. Een mensenleven 
is niets meer dan een aanwezigheid dulden zolang er van je geplukt kan worden. Heb je 
niets meer te delen, einde leven. Als we ook nog lezen over de verkrachtingen, 
mishandelingen en de vele manieren om een mensenleven onmogelijk te maken dan 
weten we zeker dat we ver aan het afzakken zijn in de manier van leven.

Om dan even terug te komen hoever we gaan, is daarop eigenlijk geen antwoord meer 
mogelijk want we zijn als mens al duidelijk verder gedaald. Gedaald zijn we en lager dan 
het niveau van een dier. Verdere vergelijkingen hebben we als mens niet, want wij hebben 
dieren altijd onder ons geplaatst, terwijl de dierenwereld ver boven ons staat met hun 
vaste regels en respect naar elkaars leven. Ben je ziek dan val je af. Ben je zwak dan kost 
je de gemeenschap voedsel. Doe je niet mee dan word je verstoten. En wij mensen 
moorden terwijl we zelf niet weten waarom. De mens is ver gedaald en zal niet veel verder 
kunnen dalen. Dit alles is wel een oplossing voor de huidige maatschappij en daarom blijft 
dit van hogerhand alsmaar beschermd worden. We zijn met te velen, we moeten inkrimpen 
en wat is dan niet mooier als wij, in de onderste lagen van een gemeenschap, elkaar 
uitmoorden. Zo komen toch al die negatieve jongeren en volwassenen goed van pas.

Helaas is dit geen prettig stuk en als mens zeker niet om trots op te zijn om dit 
te lezen. Ofschoon we weten dat het speelt toch gaan we niet in op wat er werkelijk om 
ons heen gebeurt. Kan en mag ook niet want de kans dat je dan opvalt of ook slachtoffer 
wordt is dan groot en dat is een van de kenmerken van de mens die momenteel bang en 
terughoudend is met een gedachte van; het zal mijn tijd wel duren.

Wat gaan we doen

De volgende vraag op ons lijstje. Wat zullen we eens gaan doen? Met deze vraag hebben 
we kennelijk nog veel moeite want wat zouden we eerlijk gezegd kunnen doen. Als mens,
als een enkel wezen kun je veel doen maar dat zal vanuit je eigen moeten komen. Het 
is niet zo dat anderen het kunnen doen of kunnen opknappen voor je. Elk individu moet 
het voor zijn eigen gaan inzien maar belangrijker, gaan voelen.

Als iedereen het voor zich gaat doen hoeven we dus niets te doen voor elkaar. Dat 
is dus een menselijke redenering waarmee momenteel vele mensen zich er vanaf proberen 
te komen. Als energie zijn we één en als wij niet voor elkaar opkomen en laten merken dat 
het goed mis gaat zal er dus ook niets veranderen. En met veranderen bedoel ik, om het 
leven weer op te pakken. Wat eigenlijk geen verandering is maar een pad wat we verloren 
zijn geraakt. Als mens zou je denken dat je dan een ander bijstaat of dat je op zijn minst laat 
zien dat het mis gaat. Maar juist daar zit momenteel het grootste probleem. We gunnen 
elkaar niet meer het beste. We zijn bang dat het een ander beter gaat dan met onszelf. 
En zo is er een waslijst aan redenen waarom het menselijk leven steeds asocialer is 
geworden en we niet meer weten wat zelfs onze kinderen uitspoken. De sociale controle
 is er niet meer en vele mensen kijken niet verder dan hun eigen. Het ego heeft momenteel 
het grootste gedeelte van de mensen in zijn bezit en alles draait om een ‘ik’ wereld. 

Het zal een zware kluif worden om die ‘ik’ wereld te veranderen, om daarin te gaan werken. 
Of er komt een ramp/oorlog die de mensen weer tot elkaar zal brengen. Of, we gaan 
als mensen beetje bij beetje de medemens laten zien dat zijn weg een doodlopende weg is. 
Het is zo dat het asociale gedrag en het verval van normen en waarden niet veel verder kan 
gaan. Einde station is hierin zo goed als behaald. We zijn het er niet mee eens, we maken 
een einde aan dat leven. En een einde leven is einde verhaal. Al is dat behaalde ‘einde 
verhaal voor dat leven’ zeker niet wat in petto was toen dat leven startte. 

Maar komen we weer terug op de vraag, wat we daartegen gaan doen. We hebben dus 
nu vele mensen die hun energie verspelen maar ook al geen energie meer bezitten of op 
een zeer laag pitje. Dat moeten we aan gaan pakken door zoveel mogelijk onze energie 
over te brengen naar diegenen die aan het twijfelen zijn en niet weten verder te gaan. 
Elk mens komt wel eens op een punt dat hij merkt dat zijn weg een doodlopende weg is. 
Een weg zonder toekomst maar ook een weg met een einde. Een einde waar ze niets 
meer weten te doen. Het is zaak dat we met meerderen gaan inzien dat die mensen die
weten dat er energie bestaat, maar ook weten mee om te gaan om dit verder te geven 
aan anderen. Het kan zijn door praten, schrijven of als voorbeeld te dienen. Het kan zijn 
door te laten zien dat er een ander leven is. En waarom jij je niet inlaat in die negatieve 
spiraal. Er is veel te doen, erg veel zelfs en vele mensen zullen ook zeggen dat het een 
onmogelijke zaak is. Doch het woord ‘onmogelijk’ bestaat niet in de energiewereld en
is een woord wat in het huidige systeem ontstaan is. In de wereld van energie is alles 
mogelijk, zelfs niet meer ziek zijn. 

Zo komen we langzaam maar zeker bij die laatste vraag; 

Waar gaat dit ons brengen
 
Het is zo dat zeker in het begin rare offers gevraagd worden door je gevoel. Het zal je 
brengen op plaatsen waar je zeker nog geen weet van hebt. Puur gevoel is een energie 
die niets uit de weg gaat en alleen het doel voor ogen houdt wat er in jouw leven 
voorstaat. Er is geen stap die niet te begaan is. Er is geen berg te hoog of een dal te 
diep. Wat je zeker in het begin zult merken is dat je, je gaat voelen als een persoon in 
een achtbaan. Dan zijn er grote overwinningen en dan denk je dat jij je nooit uit die 
situatie zult kunnen redden. Doch de antwoorden en de wegen die je gevoel aangeven 
zijn zeer direct en geweldig mooi om mee te maken. 

In de huidige tijd zijn mensen veelal bang om te veranderen. Hun doel moet zeker 
zijn en overzichtelijk. Uit ervaring kan ik jou zeggen dat ik nog niet weet wat er over 
een minuut gaat gebeuren. Het mooie is dat elk moment een mooi moment is en dat 
elk moment dan ook een overwinning is in het geheel. Wat nu komt, komt. Daar kun
je honderden scenario’s op schrijven maar het loopt toch zoals het op dat moment 
moet komen. Als je dan jouw gevoel volgt zul je zien dat er geen schade is maar 
alleen een overwinning en dat geeft je dan weer een heerlijk gevoel. 
Gevoel waar we het al eerder over gehad hebben en een woord wat in dit boek zeer 
regelmatig terug zal komen. Omdat de energiewereld niet met woorden werkt maar 
ook met zo min mogelijk beelden. Je zult moeten gaan voelen. Het voelen wat je 
prettig maakt en het gevoel wat vreemd aanvoelt en je afvraagt wat er nu weer 
gaande is. Het is steeds meer in de maatschappij dat mensen niet op gevoel mogen 
werken omdat het niet volgens het protocol is. Een protocol wat momenteel heerst om
te functioneren in die maatschappij. Toch is dat het grootste kwaad wat gaande is in 
de huidige maatschappij. Een man mag geen tranen laten zien en een vouw mag niet 
hysterisch worden. Het mannelijk voorbeeld is bikkel hard zijn en geen emoties tonen. 
De vrouw is de rots in de branding voor haar kinderen of als hoge functionaris in een 
of ander bedrijf. Met dat verspelen we alle gegevens die we krijgen van ons binnenuit 
en dat is juist de bedoeling van de huidige maatschappij. Wij mogen onze eigen weg 
niet volgen en we mogen er geen eigen leven op na houden. Alles is in de puntjes 
geregeld en de scholen, die je verplicht bent te bezoeken, zorgen dat je hersenen het
zo druk krijgen dat je geen minuut meer denkt aan je eigen leven, laat staan aan je 
werkelijk doel wat er behaald moet worden. Als je het puur gevoelsmatig gaat zien zijn 
de meeste mensen robotten die hun leven vergooien om geld, standing en macht. 
Al het menselijke is grotendeels verdwenen uit de mens. Stel niet te moeilijke vragen 
of wijk niet teveel af van wat de maatschappij voor jou heeft gepland want dan ben je 
ontspoord, gek of een rebel. 

Emoties zijn uit den boze maar ook mag je niet loslaten dat je niet naar cijfertjes of 
formules kijkt maar naar wat je gevoel aangeeft. Dan staan mensen je aan te staren 
of je een wolk bent die wegplopt en niet meer bestaat. In de vele jaren dat ik alles op
gevoel doe is er een kentering gekomen in deze gedachte. Ik zie steeds meer mensen 
interesse tonen en vragen stellen hoe en waar je dan op moet letten. Mensen beginnen
nieuwsgierig te worden want ze beginnen door te krijgen dat cijfers en formules 
manipuleerbaar zijn en veelal niet aangeven wat er werkelijk gaande is. Ik heb altijd 
als voorbeeld de verzekeringsmaatschappijen die gewoonweg legale oplichters zijn. 
Wil je een polis afsluiten dan is alles mogelijk. Als er een schade is dan is niets meer 
mogelijk en staat dat net als een uitsluiting in diezelfde polis. Zo is het met banken,
winkels en de gehele maatschappij. Hoe meer er beschreven is en hoe ingewikkelder 
de formule des te meer hebben ze te verbergen. 

Dat zien we ook bij de vele geloven en hun dikke boeken. Voor alles is een regel 
geschreven, alleen als je dan eens vragen gaat stellen over menselijke wegen dan 
ben je een heiden of een satan. Als je ziet hoe men draait om de gewone menselijke 
gedragingen dan weet je dat er veel te verbergen is bij deze instanties. We hebben 
ook die peptalkers, snelle jongens die met grote boekwerken komen hoe je een leven 
kunt veranderen. Wel moet je een dikke duit neertellen en maandelijks enkele drankjes
kopen om je energie bij te spijkeren want dan pas ben je op en top. Ook weer hier zie
je veel tekst, veel gepraat en veel geld wat je kwijtraakt. Dan denk ik hoe is het mogelijk
om zoveel mensen zo gek te krijgen dat ze dat allemaal er voor over hebben terwijl het 
al in hun bezit is! 

Al die boeken, al die lezingen, al die wetten en regels zijn niet nodig als men zich zou
laten leiden door het gevoel. Een gevoel wat elk mens, dier maar ook plant krijgt. 
Een gevoel dat je energie dat zal aangeven wat nodig is op dat moment. Een energie 
die al miljarden jaren de wereld zo laat draaien. Maar wanneer gaan we weer vertrouwen 
op ons gevoel? Net zoals die jager die in een rimboe liep en via zijn gevoel aan dat eten 
kwam wat die dag nodig was. Welke stap we gaan nemen om terug te komen in die 
wereld waar jij zelf moet gaan beslissen. Robotje of gevoelsmens, de keuze is aan jou!


Hoofdstuk 17


NAAR MIJN VOLGENDE HOOFDSTUK

 

 

"Being human is helping each other"


 

Please enjoy this site, learn the way of never-ending health and for living a better life 
by finding your path in a World of Positive Energy.

A special thanks for all the people who support this site.

 

Facebook icon
Twitter icon
Linkendin icon
google icon


Due to the many visitors on this website, we are experiencing some delays in answering.
Your e-mail will be processed in the order it was received, 
but if you get no response to your e-mail within 2 days please write/submit again.