Banner world

 

 

     HOME 
  



     Books Web


     Books Printed  


     Health 


     Presentations


     Soul Drawings


     Video lectures 
     English


     Video lezingen 
     Dutch


     Positive Blog


     Curriculum writer


     Contact




     Side Index









Web design 
John Baselmans
 

Spatie

 

 
You can change this website in over 66 languages

 


Levenscirkel

"Het Energiniale leven, Levenscirkel"



Levenscirkel - 7 - 


Het niets


Zoals de leraar al vertelde, een punt, lijn en een vierkant is ‘niets’. Mooier nog, 96% om ons heen 
heeft door ons de kwalificatie opgelegd gekregen zijnde ‘niets’. Als dat een leraar / professor zegt 
en het ook nog weet te brengen zodat hij in de huidige tijd nog gelijk heeft, dan kun je wel nagaan 
dat het goed mis is met de mensheid. Net zoals de indianen de schepen niet zagen, ziet de oude 
wetenschap niet wat er werkelijk aan de hand is. Omdat ze niet meer weten waar ze naar moeten 
kijken en alleen vanuit gaan van wat ze zien in cijfers of in beelden. Kortom het moet zichtbaar zijn 
en dan ook nog te berekenen en verklaarbaar zijn.

Nu hebben we over tijd gehad, wat dus een menselijke benaming en beperking is. Door het 
invoeren van de tijd hebben we een begin en een einde dat ook al niet bestaat. Zo zijn we 
aangekomen in het ‘niets’ wat dan weer gezegd wordt dat er een iets is. Een niets is er dus en zo 
wordt alles wat onverklaarbaar is in het 96% niets gedumpt. Lekker gemakkelijk want, wat doen 
we met een geval waarvan we weten dat we die niet kunnen verklaren met onze huidige 
wetenschap? We zetten ook deze in een niets en zo hebben we het afgedaan als zijnde 
onbelangrijk en niets toe doende in een geheel. Nu is ‘niets’ dus de vuilnisbak van vele zaken 
en kun je onderhand wel begrijpen dat er veel in dat ‘niets’ moet zitten. 

Niets zou de kern kunnen zijn van alles. Het ‘niets’ lijkt steeds meer op de bron van alles. Wat ook 
niet geheel waar is omdat de bron de volle 100% is. Zo is het 96% ‘niets’ samen met 4% ‘iets’ 
de bron van het geheel. We gooien dus alles wat we niet kunnen verklaren terug in de bron van het 
leven. Zoals men weet is ‘niets’ niet iets wat leeg is, maar juist overladen is met meer energie dan 
het ‘iets’ wat wij zien en weten aan te pakken. Bij berekeningen die gemaakt zijn heeft het ‘niets’ 
een dichtheid van een getal met 93 nullen! (ja we kijken niet op een nulletje). De grootste vaste 
massa die we kennen en ook erkennen vertegenwoordigt een getal met 53 nullen! Als ‘niets’ dus 
leeg zou zijn hoe komen we dan aan die 93 nullen? ‘Niets’ heeft een veel grotere energiedichtheid 
dan onze dichtste massa die we kennen! Het ‘niets’ heeft dus meer in zich dan bijvoorbeeld het 
lichaam waarin we leven of dat ene neutron of dat ene spikkeltje van een neurometer maar ook heeft 
het ‘niets’ meer massa dan een geheel sterrenstelsel. 

Zo zijn wetenschappers eindeloos aan het dwalen en aan het berekenen wat, waar en hoe zaken in 
elkaar zitten. Helaas spelen hun eigen berekeningen een zeer grote rol in de dwalingen die ontstaan 
zijn in de wetenschap. Want hoe kan ‘niets’ meer zijn dan het ‘iets’? Lijkt me een simpele vraag en 
die zeker een simpel antwoord moet kunnen omvatten. Nu, het antwoord is dat die mensen die 
beweren dat niets meer is dan iets, gewoon niet weten waarover ze praten. Klaar, probleem 
opgelost en niets blijft niets. Maar dan hebben we een van onze knapste koppen op aarde en dat 
is heer Hawking die het volgende zegt. Hij heeft het universum verklaard in een van zijn boeken. 
Eerst begint hij te zeggen; ‘Wetenschap is de waarheid openleggen’. Nu die wetenschapper moet 
ik nog vinden. Dan komt zijn meest opmerkelijke uitspraak: 

‘Energie is materie’! 

Nu kan ik me daar veel bij voorstellen maar met al mijn zaken die ik beheers in de energiewereld, 
heb ik nog nooit één deeltje energie gezien in een vaste vorm. We hebben heer Masaru Emoto die 
een levenswerk gemaakt heeft om bijvoorbeeld water bloot te stellen aan positieve en negatieve 
energie. Als men deze naam in typt zal men verwonderd staan wat heavy metal muziek doet met 
water. Vergis je niet, wij zijn grotendeels gemaakt van water (afhankelijk van leeftijd, ongeveer 70%) 
net zoals vele levensvormen op deze planeet.

Dan kom ik terug op dat energie materie is. Dan denk ik dat heer Hawking even wat mis ziet want 
materie is juist een deelje van de energie. Misschien lag zijn berekening even op zijn kop toen hij 
deze uitspraak deed! Alles wat we om ons heen zien is als materie zijnde terug te brengen en te 
ontleden in de wereld van de energie. Het is de energie die het object creëert en samenstelt. 

Daarnaast is het een belangrijk gegeven dat de omgeving en zijn energie bepalen wat en hoe het 
object er uit gaat zien. Dat is een belangrijk punt en zien we overal in de natuur voorkomen. Een plant 
in de bergen heeft zijn structuur aangepast aan die omstandigheden en dat zien we ook bij het water 
of diverse vloeistoffen waar heer Emoto mee aan de slag is gegaan. Dus de stelling moet zijn: 

Materie is energie. 

Maar… geen maar, gewoon terug naar het iets / niets. We gaan door met het kijken waarom ‘niets’, 
iets is en hoe het komt dat alles weer ingesloten is door een groter geheel. Dat ene celletje dat een 
gehele wereld om zich heen heeft, en dat weer deel uitmaakt van een groter geheel wat dan 
uiteindelijk bijvoorbeeld een lichaam om zich heen heeft. En zo alsmaar omgeven wordt totdat 
we het niet meer kunnen begrijpen. Dat, omdat we beland zijn in het getal met vele nullen en de 
berekeningen veelal van tijd afhankelijk zijn, verklaart dat al het niets een duidelijk geheel is. 
En als het ‘niets’ een duidelijk ‘iets’ is, is dat omdat de wereld, in de wereld, in de wereld in de wereld, 
alsmaar opduikt. 

Hologram weet je nog?

We gaan steeds dieper naar het kleine en we gaan steeds verder weg naar het oneindige grootte 
van het geheel. We praten zelfs nu al over een ‘multiversum’. Dat moet betekenen dat er meerdere 
universums zijn. Vergetende dat we in een hologram zitten waar kopie op kopie gaande is. 
Alsmaar komen we weer een andere wereld tegen. Een nieuwe wereld achter die ene wereld. 
Lichtsnelheid is niet het absolute als men tijd zou herzien. Maar ook een einde van een getal 
bestaat niet. Dat allemaal terwijl onze gehele schepping zo feilloos is. 

We kunnen duidelijk stellen dat de vele menselijke berekeningen gedaan worden via formules die 
niet passen in het perfectionisme wat het gehele universum is. Waarom zou de natuur juist daar 
steken in laten vallen? Waarom zijn we zo koppig dat we menen dat onze berekeningen de juiste 
zijn terwijl we alsmaar stoten op een niet bestaand einde en een niet bestaand begin? Dat alles 
weer bijeengehouden door een zogenaamd ‘niets’. 

Komen we even terug op die mensen die blijven menen dat ‘iets’ meer is dan ‘niets’. Die mensen 
die dat beweren, maken de wetenschap belachelijk, want het gaat dan om onverklaarbare formules 
of onverklaarbare constructies in het geheel die niet te plaatsen zijn in het iets. Ze praten dan ook 
over die collega’s die anders beweren, dat ze ‘niet goed bij zijn hoofd zijn’ of wordt die persoon ‘in 
twijfel’ getrokken. Toch we zien veelal, soms honderden jaren later, dat juist in die nieuwe theorieën 
waarheden verscholen zitten. Het zijn veelal mensen die hun tijd voor zijn, mensen die lak hebben 
aan het opleggen van menselijke tijd en beperkingen.

Als men gaat denken vanuit het ‘niets’ zou er ‘niets’ te bedenken zijn volgens velen. Niets is niets, 
toch? Nu, als het niets dan toch iets is, zoals we al gezien hebben, heeft het niets een 2 maal dichtere 
massa dan het iets. Hoe zou dat dan kunnen? Praten we nog niet over een heelal wat wij als 
onmetelijk groot zien en waar vele stelsels rond zoemen in een niets. Het kan niet zo zijn dat al die 
stelsels in een niets zijn. Want, wat is het dan dat hen juist allemaal precies op een plaats houdt en 
dat ze met grote precisie naar elkaar toe gaan of elkaar afstoten? Als er een niets was, zouden er 
alsmaar botsingen zijn en zouden we alsmaar in een oorlog zitten van op elkaar stuiterende systemen.
Het zou een ongecontroleerde chaos zijn. Juist dat gebeurt niet en zelfs de meteoren en de vele 
deeltjes gaan, in een vrijwel precieze afstand van elkaar de ruimte in en hebben hun taak op dat 
moment. Natuurlijk zijn er wel eens aanvaringen en vallen meteoren of kleinere stenen op de diverse 
lichamen maar dan is die energie nodig voor een volgende stap. 

Kijk simpel hoe onze hersenen werken. Dan is dat deel actief dan wordt dat deel weer gekoppeld 
aan dat. Zo gaan de hersenen verder en verder om de mens te voeden met energie die hij op dat 
ene moment nodig heeft. Als we onze hersenen als een blauwdruk leggen op het universum zie je 
dezelfde structuren, handelswijze en vorm van energie. Onze hersenen zijn een blauwdruk en dat is 
op alle plaatsen om ons heen weer terug te vinden.

Het komen en gaan heeft een reden. In de wereld waar dit gebeurt, en dat is ook onze wereld, heb 
je een actie nodig om bepaalde reacties weer uit te lokken en aan te wakkeren. Door een botsing 
met bijvoorbeeld een meteoor, komt het geraakte lichaam wat uit de baan die hij volgde. Daardoor 
komen er andere energieën vrij en zal er weer andere reacties volgen die nodig zijn in het complete 
geheel. Deze reactie is dan weer de aanleiding om zaken te veranderen en energieën op te wekken 
die nodig is voor het totaal, dat weer deze energie nodig heeft om alles voort te zetten wat wij 
leven noemen.

Even gaan we terug naar een simpel voorbeeld. 

Leven is het uitlokken van een reactie op actie en aanpakken wat dan los komt en daar gaan we 
dan mee aan het werk. Wij doen dat als mens elke moment van de dag. We starten ons menselijk 
leven en beginnen onze weg te vormen van ons leven. We doen dit wel en dat niet. Op school 
weiger je zaken te doen en je krijgt straf. Maar dan doe je een zaak wel goed uitvoeren en word je 
beloond met een hoog punt. Zo lokken we de ene na de andere reactie uit. Het ene kind loopt mee 
zoals de maatschappij het wil, de andere schopt tegen alles wat de maatschappij is. En wat krijg 
je dan? 7,065,132,867 levens met ruim 7 miljard wegen. Allemaal op deze aarde met een eigen 
pad te bewandelen! Nu praten we over mensen en praten we nog niet over de andere elementen 
en wezens op deze aardbol. 

Nu gaan we even verder want ook onze aarde heeft zijn eigen leven in ons stelsel en ons stelsel 
weer in ons heelal en zo kunnen we weer eindeloos doorgaan en zullen we als denkende mens 
op een dood punt belanden. Het punt wat we niet meer kunnen pakken en wel alsmaar verleggen 
maar die dan toch weer, keer op keer opduikt.

Met ons menselijk denken belanden we dus duidelijk via onze berekeningen en gedachtes alsmaar 
op een dood punt. Maar in het heelal, waar geen dode punten zijn en alles een geheel is, zullen we
juist zien dat die ene nee van een mens op deze aarde gevolgen heeft op een systeem, voor 
menselijk denken miljarden lichtjaren verderop. Zie het als dat je hersenen jou een impuls geven en
je een weg laten gaan. Hersenen werken met energie / frequenties en hersenen zijn de ontvangers 
van energie / frequenties en zijn gekoppeld aan de gehele energie. Vergeet niet, onze hersenen zijn 
de architectuur van alles wat we om ons heen creëren maar ook zien en menen te zien. 

Laat dit even op je inwerken wat we hier stellen. 


Hoofdstuk 7


NAAR MIJN VOLGENDE HOOFDSTUK

 

 

"Being human is helping each other"


 

Please enjoy this site, learn the way of never-ending health and for living a better life 
by finding your path in a World of Positive Energy.

A special thanks for all the people who support this site.

 

Facebook icon
Twitter icon
Linkendin icon
google icon


Due to the many visitors on this website, we are experiencing some delays in answering.
Your e-mail will be processed in the order it was received, 
but if you get no response to your e-mail within 2 days please write/submit again.