Banner world

 

 

     HOME 
  



     Books Web


     Books Printed  


     Health 


     Presentations


     Soul Drawings


     Video lectures 
     English


     Video lezingen 
     Dutch


     Positive Blog


     Curriculum writer


     Contact




     Side Index









Web design 
John Baselmans
 

Spatie

 

 
You can change this website in over 66 languages

 


Levenscirkel

"Het Energiniale leven, Levenscirkel"



Levenscirkel - 13 - 


Wat is realiteit en wat is illusie?


Eerst gaan we Wikipedia en Nederlands woordenboek erbij halen.

realiteit
zelfst.naamw. (v.)
Uitspraak: [rejali't?it]
Verbuigingen: realiteit|en (meerv.)

werkelijkheid
Voorbeeld: `de harde realiteit van het soldatenleven`

Bij Wikipedia wordt men direct doorverwezen naar ‘werkelijkheid’

Werkelijkheid

Het begrip werkelijkheid is een aanduiding voor de wereld, waarin we leven, en is verwant aan de 
begrippen “realiteit” en het bestaan. Dit begrip is een heel elementair begrip, dat evident lijkt en geen 
tekst en uitleg behoeft. Veel vakwetenschap gebruikt het begrip werkelijkheid ook als evident ofwel als 
zeer duidelijk, maar in de filosofie en de wetenschapsfilosofie is dit begrip omstreden.

Het bestaan van de werkelijkheid

Een tekstuele controverse rond het begrip werkelijkheid is, dat pas de moderne volwassen mens de 
ons omliggende wereld aanduidt met het abstracte begrip werkelijkheid. Het begrip is een lastig 
concept, dat bijvoorbeeld jonge kinderen niet zomaar aangeleerd kan worden. Het begrip komt ook 
niet (vaak) voor in de woordenschat van natuurvolkeren. Uiteraard hebben jonge kinderen en 
natuurvolkeren allerlei percepties van de wereld om zich heen, maar zij abstraheren dit niet tot een 
‘goddeloze’, ‘eindeloze’ en ‘abstracte’ aanduiding van het bestaan.
Het bestaan van de werkelijkheid is nauw verbonden met de menselijke beleving hierover. In de 
sceptische filosofie en ook in de discussie van jongeren wordt het bestaan van de werkelijkheid wel 
eens ontkend. Dan kan men tot de conclusie komen dat het begrip ‘werkelijkheid’ een 
gedachteconstructie is om de wereld aan te duiden. Het bestaan van de werkelijkheid is een gedachte,
een idee.

In gedachten maken we nog onderscheid tussen werkelijkheid en fantasie. Zo onderkent men nog een 
wereld voorbij de werkelijkheid: in de belevingswereld van de mens, in fictie, in kunst et cetera.

Einstein schreef: “Het geloof in een externe wereld onafhankelijk van het waarnemend subject is de 
basis van alle natuurwetenschap. Omdat, evenwel, zintuiglijke waarneming slechts indirect informatie 
geeft van deze externe wereld, kunnen we deze laatste alleen vatten met speculatieve middelen. 
Dientengevolge kan onze notie van fysieke realiteit nooit finaal zijn.”

Kennis over de werkelijkheid

In de vroegere wetenschap en filosofie verkeerde men in de veronderstelling dat men rotsvaste, 
ware en absolute kennis kan opdoen van de ons omliggende wereld en dat deze kennis 
overeenkomstig is met de werkelijkheid, de zogenaamde correspondentietheorie. In de filosofie is 
altijd wel betwist wat deze kennis zou moeten zijn. Maar de aanname dat men tot overeenkomstige 
kennis kon komen, was onbetwist.

De filosoof Immanuel Kant heeft echter een onderscheid gemaakt tussen de wereld als ‘Ding an sich’ 
(‘ding op zich’) en de kennis over de wereld. Kant heeft benadrukt dat men niet kan aantonen dat de 
kennis die wij over de wereld bezitten direct op de wereld betrekking heeft. Kant kwam hier met de 
aanschouwingsvormen tijd en ruimte. Kant stelde dat dit geen eigenschappen zijn van de ‘wereld op 
zich’, maar ze betrekking hebben op de belevingswereld. Het zijn eigenschappen, die de mens bij de 
waarneming betrekt. Kant stelde nu algemener dat men de wereld op zich niet kan kennen. Hiermee 
kwam Kant met een kritisch standpunt ten aanzien van de mogelijkheid tot kennisverwerving.

Een gangbare moderne opvatting over de kennisverwerving heeft de nuancering van Kant niet 
overgenomen. Bij de nuances of de kennis al dan niet correspondeert met of verwijst naar de 
werkelijkheid, staat men niet stil. Kennis beoordeelt men niet alleen meer naar waarheid, maar ook 
naar juistheid of effectiviteit. Kennis van de werkelijkheid beschouwt men ook niet meer als absoluut, 
maar meestal als waarschijnlijk. Hierbij is er een verschil tussen formele kennis en empirische kennis. 
Er zijn echter ook denkers die de lijn van Kant hebben doorgetrokken en geradicaliseerd. 
Een belangrijke naam in dit verband is Richard Rorty.

Volgens het objectivisme, de filosofie van Ayn Rand, bestaat de werkelijkheid. Ayn Rand stelt dat 
absolute objectieve kennis mogelijk is, deze heeft echter altijd een context. Objectieve kennis verwijst 
altijd naar de realiteit, al is het vaak indirect. ‘Vloeibaar’ is bijvoorbeeld (net als tijd) een abstract 
concept. Wanneer naar twee (concrete) objecten gekeken wordt, zoals water en alcohol, kan men 
ontdekken dat ze beiden overeenkomstige eigenschappen hebben, één daarvan is dat ze beiden
vloeibaar zijn. Dit abstracte begrip is dus een concept gebaseerd op een overeenkomstigheid die 
bepaalde objecten in de werkelijkheid hebben. Nog hogere niveaus van abstractie zijn mogelijk door 
concepten te vormen op basis van abstracte concepten, een voorbeeld daarvan is tijd. 

Het verleden als werkelijkheid

Een algemene opvatting in de historische wetenschap is dat men het verleden beschouwt als 
werkelijkheid. In de dagelijkse praktijk is dit niet gangbaar. Het verleden wordt beschouwd als 
afgelopen, een realiteit die voorbij is.
werkelijkheid
zelfst.naamw. (v.)
Uitspraak: ['w?rk?l?kh?it]
Verbuigingen: werkelijk|heden (meerv.)

werkelijke situatie
Voorbeeld: `de harde/rauwe werkelijkheid`	
Synoniem: realiteit
in werkelijkheid (in feite)
in strijd met de werkelijkheid (niet waar)

Illusie

Een illusie is een schijnbare werkelijkheid of een onjuist idee van de werkelijkheid. Het beeld dat 
iemand van de werkelijkheid heeft is gebaseerd op diens waarnemingen via de zintuigen en 
verwerking van deze signalen in de hersenen. Illusies zijn dus gebaseerd op foutieve waarnemingen 
van reële externe prikkels.

Natuurkundige effecten

Een aantal illusies ontstaat door natuurkundige effecten. Bijvoorbeeld een luchtspiegeling (of fata 
morgana) ontstaat door een temperatuurinversie in de lucht. De schijngestalten van de maan ontstaan 
doordat we vanaf de aarde meestal maar een deel van de door de zon verlichte zijde van de maan 
kunnen zien; de rest is donker.

Door het Dopplereffect verandert de toonhoogte van het geluid van een voorbijkomende geluidsbron 
vanwege nadering of verwijdering t.o.v. de waarnemer.

Zinsbegoocheling

Van de verschillende mogelijkheden om zintuigen te misleiden zijn visuele illusies het best bekend. 
Goochelaars en illusionisten brengen schijnbaar onmogelijke dingen tot stand. Vaak leiden zij de 
aandacht van de toeschouwers af, om waarneming van de werkelijke activiteiten te voorkomen.

Gezichtsbedrog ontstaat veelal als gevolg van beperkingen van het oog als zintuig. Een tl-buis lijkt 
continu licht uit te stralen, terwijl deze in werkelijkheid met hoge frequentie flikkert. Een film lijkt een 
continue verandering van beeld te geven, terwijl het in werkelijkheid een snelle opeenvolging van 
afzonderlijke beelden is. Bij gebrek aan voldoende referentie punten (bijvoorbeeld in een donkere 
kamer) kan een autokinetisch effect veroorzaken dat de illusie wekt van bewegende objecten die 
eigenlijk stil staan.

Het zien van sterretjes bij een klap op het oog wordt veroorzaakt doordat de oogzenuw wordt 
gestimuleerd, maar niet door een lichtsignaal. De hersenen interpreteren elk signaal uit de oogzenuw 
als visueel, ook als de stimulatie van de zenuw niet door licht wordt veroorzaakt.

Ook apparaten kunnen aan optische illusies lijden: op analoge televisies lijkt het alsof streepjespakken 
alle kleuren van de regenboog hebben. Dit verschijnsel wordt interferentie genoemd. Cameramensen
leren hier rekening mee te houden.

Ook andere zintuigen zijn voor de gek te houden. Een voorbeeld van een akoestische illusie wordt 
gevormd door de Shepardtonen, die een eindeloos stijgende toonhoogte lijken te geven.

Hallucinaties en dromen

Illusies kunnen niet bestaan zonder zintuiglijke waarneming, ze zijn een foutieve interpretatie ervan. 
Dromen en hallucinaties zijn waarnemingen zonder dat er een externe prikkel aan ten grondslag ligt. 
Ze zijn slechts schijnbaar afkomstig van een zintuig. Ook drugs kunnen hallucinaties veroorzaken. 
Een droom is feitelijk een soort verwerking van visuele beelden door de hersenen.

Filosofisch

Strikt gezien is datgene wat als de werkelijkheid wordt beschouwd slechts een beeld van de 
werkelijkheid. Er bestaat een filosofische opvatting, het solipsisme, die ervan uitgaat dat alleen de 
waarnemer bestaat, en dat alle waarnemingen zich uitsluitend in de waarnemer voltrekken.

Meestal gaat men er echter van uit dat er zich buiten de waarnemer ook een werkelijkheid bevindt. 
Er zijn verschillende uitgangspunten om die werkelijkheid te beschouwen, twee belangrijke daarvan 
zijn wetenschap en religie. Volgens sommigen, met name aanhangers van het Kantianisme, kan het 
belangrijkste derde uitgangspunt, de filosofie, slechts de uitgangspunten van de andere twee 
bespiegelen in respectievelijk de wetenschapsfilosofie en de godsdienstfilosofie; volgens anderen 
is het een aparte kenmethode van de werkelijkheid.

De Boeddha beschouwde het idee van ‘zelf’ (ik, mijn, mijn zelf) als een illusie. In werkelijk is de wereld 
volgens de Boeddha anatta (niet-zelf, zonder zelf).

illusie
zelfst.naamw. (v.)
Uitspraak: [?'lyzi]
Verbuigingen: illusie|s (meerv.)
gedachte die te mooi is om reëel te zijn
Voorbeeld: `de illusie wekken dat je rijk bent, terwijl dat niet 
zo is`	
een illusie armer zijn (een teleurstelling hebben gehad) 
`een illusie armer zijn omdat Sinterklaas niet bestaat` 
Synoniem: ontgoocheld zijn

We zien in de beschrijvingen vanuit onze kennishoek dat er nog wel een slag om de arm genomen 
wordt, wat werkelijkheid en illusie betekenen.

Ik ga even wat citaten doornemen; 

- ‘werkelijkheid is een gedachte, een idee.’
- ‘Kennis van de werkelijkheid beschouwt men ook niet meer 
   als absoluut, maar meestal als waarschijnlijk.’ 
- ‘werkelijkheid is gebaseerd op diens waarnemingen via de 
  zintuigen en verwerking van deze signalen in de hersenen.’

Okay, een geweldige overvloed van woorden. ‘Werkelijkheid is een idee, een gedachte.’ Mooi, dus ik 
denk dit en het is werkelijkheid! Dan is werkelijkheid niet absoluut en is meestal waarschijnlijk. 
Nog mooier, je ziet iets en het is ‘waarschijnlijk’. De laatste aanhaling ‘werkelijkheid is gebaseerd op 
diens waarnemingen via de zintuigen en verwerking van deze signalen in de hersenen.’ zegt letterlijk 
dat wat ik zie, signalen zijn die mijn hersenen omzetten in werkelijkheid! Je gooit eerst alles in twijfel 
doordat het een idee / gedachte is, die dan waarschijnlijk en niet absoluut is, maar je hersenen nemen 
het op die manier waar en daarom bla bla bla.

Wat ik hier lees, is dus dat we leven in een wereld van illusie! Ga ik naar illusie. Ik citeer dit stukje 
‘Illusies zijn dus gebaseerd op foutieve waarnemingen van reële externe prikkels.’ Bam! Daar zijn we 
dan, onze ‘werkelijkheid’ wat ‘illusie’ is, zijn foute waarnemingen! 
 
Nu ga ik op normale taal verder en ga wat zaken opengooien over dit onderwerp. Al geruime tijd horen 
we geluiden opkomen dat we in een wereld van illusie leven en dat alles wat we om ons heen zien, een 
eigen gecreëerde wereld is. De wereld die ik zie / creëer, zien anderen niet. Toch lijkt het erop dat vele 
mensen dezelfde gebouwen herkennen, dezelfde wegen en dezelfde personen. Onze illusiewereld is 
dus ook door anderen te zien. 

Leven we dan allemaal in een zelfde illusie? 
Een vraag die dan logisch is, niet waar? 

Op deze vraag en achter deze vraag zit een complete wereld waar men veelal geen bestaan van weet. 
Velen praten over dat de wereld waarin we leven een illusie is, een soort matrix en weer anderen 
noemen het een hologram. Goed, deze mensen hebben allemaal gelijk want ons huidig leven is voor 
een deel een hologram, matrix en illusie. Een deel schrijf ik, want er zijn meerdere levens in een leven 
als men werkelijk op zou letten. 

De film The Matrix was de eerste film waar 4 werelden in één wereld werden weergegeven en dat 
maakte deze film uniek. Nog nooit en tot op heden hebben weinig mensen door wat ze werkelijk 
gezien hebben. Men praat over een matrix van een systeem annex maatschappij en een 
onderbewustzijn leven (droomwereld) waar alles mogelijk is. Maar daarnaast was er een glimp van 
de ware energie waar te nemen en daarnaast nog, de wereld in de wereld van illusie gecreëerd door 
de matrix, de computer. Doordat de film zo uniek in elkaar was gezet, kon blijkbaar elke wereld / 
persoon zich verenigen met deze film. Iedereen had zijn zin en iedereen speelde een hoofdrol. 

Laatst werd door een wetenschapper de uitspraak gedaan dat een kind de eerste 6 jaren van zijn / 
haar leven, zijn / haar eigen leven vormt. Die pure energie is geprogrammeerd om in die jaren niets 
meer te doen dan van alles wat zo’n kind meemaakt en ziet, op te nemen in de hersenen, te 
catalogiseren en op te slaan. De films die zich afspelen rond de ouders maar ook in de wereld om 
hen heen, worden in die jaren allemaal als zijnde de ‘ware’ wereld vastgelegd. 

Deze uitspraak verklaart heel veel. We zien kinderen eindeloos de zaken herhalen die men eens 
heeft opgenomen. Dan is het, dat er later een eigen draai aangemeten wordt maar de basis staat 
vast. Kinderen die misbruikt zijn geweest, vinden het later veelal ‘normaal’ en ondergaan het keer 
op keer. Hetzelfde met de kinderen die niets anders dan geweld hebben gezien, geslagen worden 
of in ruzies zijn opgegroeid. Dat gaat herhaald worden in hun eigen verdere leven. Zo zien we de 
kopie van de ouders of hun omgeving terugkomen in hun leven. 

Het is een tipje van wat we nu al weten en wat allemaal komt uit de wereld van de energie. Zo is nu 
ook wetenschappelijk bewezen dat er maar 20 DNA codes actief zijn bij de mens en dat uit het totaal 
van 46 codes. Waarom hebben we 46 codes in onze DNA als we nog minder dan de helft gebruiken? 
Hetzelfde met onze hersenen die we alsmaar voor een klein deel gebruiken. De rest van onze DNA 
en hersenen lijkt wel gemaakt te zijn om vakantie te vieren! 

Of gebeurt er in dat ‘niets’ dan ook meer 
dan dat we alsmaar aannemen?

We weten ondertussen dat het niets meer bezit dan het iets. We zien het ‘niets’ niet, omdat ons niet 
geleerd wordt om met het ‘niets’ te werken, laat staan het te zien. Nu pas zien we dat er enkele 
wetenschappers openlijk voor uitkomen dat er veel gaande is in dat niets, en dat het niets zelfs veel 
kan zijn.

Er was nog niet zo lang geleden een experiment waar men cellen gekweekt had in hun normale 
omgeving. Als men deze cellen nam en verplaatste van die ene plaats naar een andere plaats met 
andere voedingsbodem, pasten deze cellen zich aan en gingen verder. Toen kwam het experiment 
dat men enkele cellen in een omgeving zette die absoluut geen voeding bevat voor deze cellen. 
Wat gebeurde er? De cellen gingen hun eigen voedingsbodem creëren vanuit het niets! 

Dit is een zeer belangrijke uitslag van een wetenschappelijke waarneming die heel veel bewijst. 
Dat zul je nu meer over gaan lezen.

Onze menselijke maar ook dierlijke cellen kunnen uit, wat voor ons niets is, toch weer de draad 
oppakken en weer verdergaan met hun doel. Dat doet me denken aan het verhaal van die monnik in 
de kelder met alsmaar bedorven voedsel en water. Ook hem overkwam niets en hij kwam na jaren 
gezond buiten. Denk aan de drugsverslaafden die uit vuilnisbakken eten en van straat. Ook zij houden 
niets over aan het jarenlang slecht eten. Het zijn de drugs die hen laten verslechteren. 

Hier zijn we op een punt waar niets, iets is en dat de zogenaamde illusie duidelijk waarheid kan 
creëren. In de illusie, zoals we het alsmaar noemen, is duidelijk veel meer gaande dan dat we maar 
zelfs kunnen voorstellen. 

We zijn heden ten dagen op het punt dat we weten dat er ‘meer’ is en we ‘zien’ ook dat er meer is 
maar … we weten het alleen niet werkelijk te plaatsen in ons plaatje. Zeker niet in het plaatje wat we 
geleerd hebben. Pas nu komen er zaken naar buiten en er komen zogenaamde bewijzen die dan de 
zaken moeten verklaren. We vinden cellen die van illusie leven en zelfs weer een nieuwe wereld 
creëren in het niets! Dat is wel tot op heden een van de mooiste bewijzen. 

Er is dus duidelijk meer om ons heen dan een beetje iets en veel niets. Met andere woorden; de 
wereld van illusie is weldegelijk een wereld van werkelijkheid. 

Illusie kan men meer verklaren als men het ziet als het onbekende. Illusie is een onderbewustzijn wat 
weleens in ons opkomt maar waar we geen vaste materie bij zien die we aan kunnen raken. Maar dan 
zien we eensklaps dat zowel in de taal als in de wetenschap, illusie meer is. Als we dat gaan beseffen 
en inzien dan pas gaan we zien wat er werkelijk gaande is om ons heen.

Alles draait om energie en daar gaan we nu even op verder.


Hoofdstuk 13


NAAR MIJN VOLGENDE HOOFDSTUK

 

 

"Being human is helping each other"


 

Please enjoy this site, learn the way of never-ending health and for living a better life 
by finding your path in a World of Positive Energy.

A special thanks for all the people who support this site.

 

Facebook icon
Twitter icon
Linkendin icon
google icon


Due to the many visitors on this website, we are experiencing some delays in answering.
Your e-mail will be processed in the order it was received, 
but if you get no response to your e-mail within 2 days please write/submit again.