Banner world

 

 

     HOME 
  



     Books Web


     Books Printed  


     Health 


     Presentations


     Soul Drawings


     Video lectures 
     English


     Video lezingen 
     Dutch


     Positive Blog


     Curriculum writer


     Contact




     Side Index









Web design 
John Baselmans
 

Spatie

 

 
You can change this website in over 66 languages

 


 

 

 

Het Energiniale leven "Het lang verborgen geheim"


 
2-8 Oud-Romeins godsbegrip 

Het Romeins model dacht op een andere manier over de goden dan de Grieken. Zou men een Griek 
naar Demeter vragen, dan zou hij vertellen over het bekende verhaal van haar verdriet over 
Persephone, die geschaakt was door Hades. 

Een Oude Romein zou echter vertellen dat Ceres een officiële priester had, flamen genoemd, die 
een junior was ten opzichte van de flamens van Jupiter, Mars en Quirinus, maar senior ten opzichte 
van de flamens van Flora en Pomona. De Romein zou vertellen dat Ceres hoorde bij een drietal 
goden van de landbouw, samen met Liber en Libera. Hij zou zelfs alle lagere goden oplepelen met 
speciale functies richting Ceres, zoals Sarritor (de wieder), Messor (om te oogsten), Convertor (om 
te vervoeren), Conditor (voor de opslag) en Insitor (voor het zaaien) en tientallen meer. 

De archaïsche Romeinse mythologie bestond dus niet uit verhalen over de goden, maar uit relaties 
tussen de goden onderling, en tussen goden en mensen. Het principe do ut des overheerst: 
welbepaalde offers en andere religieuze handelingen moeten tegenprestaties van de goden 
‘verdienen’. De politiek is nauw verweven met de staatcultus, waarin later de vergoddelijkte keizers 
een cruciale ereplaats innemen tot de kerstening de rollen omkeert. 

De oorspronkelijke godsdienst van de vroege Romeinen werd later gewijzigd door toevoeging van 
talloze, zelfs conflicterende, geloven in latere tijden. Ook door het opnemen van een grote 
hoeveelheid Griekse mythologie, waardoor alle Griekse goden een Romeinse naam kregen. 
Het weinige wat bekend is van de vroege Romeinse mythologie is niet afkomstig uit berichten uit 
die tijd, maar van latere schrijvers, die probeerden de oude tradities te behouden, zoals de geleerde 
Marcus Terentius Varro uit de 1e eeuw v.Chr. Andere klassieke schrijvers, zoals de dichter Ovidius 
werden sterk door de Hellenistische modellen beïnvloed. In hun werken vulden zij gaten in kennis op 
met elementen uit het Griekse godsgeloof.


2-9 Noords of Germaans godsbegrip 

In de Noordse of algemeen Germaanse mythologie die tot aan de kerstening in het grootste gedeelte 
van Europa gold, werd een god beschouwd als een regulerende drijfkracht: Oudnoords regin, gen. 
pl. ragna = heersende macht. Deze krachten en machten doordringen de hun toebedeelde plaatsen 
in de 9 werelden, maar beïnvloeden ook de menselijke psyche. Onder de categorie van drijfkrachten 
vielen niet alleen de Asen en Wanen, maar ook natuurgeesten zoals de Alven, en bovendien lagen er 
oeroude entiteiten aan de basis van de hele schepping, die Thursen en Joten werden genoemd en 
waaruit de goden en de werelden zelf voortkwamen. De opperste macht werd aan de oppergod 
Odin of Wodan toebedacht, al had hij zelf ook begin en eind in een macrokosmische beschouwing. 
Hij was vooral uit op het vermeerderen van zijn kennis, zelfs als hij daarvoor letterlijk of figuurlijk moest 
strijden. 
De voor-christelijke Germanen gebruikten het onzijdige woord als aanduiding voor het godsbegrip 
nog tot na de kerstening. In het Oudnoords voerde men er daarna, rond het jaar 1000, ook een 
mannelijk woord voor in, maar dat was enkel van toepassing op de christelijke God. 


2-10 Zoroastrisch dualisme 

Het Antiek Perzië had een bijzondere religie, bekend als Zoroastrisme (naar de profeet) of 
Mazdeïsme, waarin twee goddelijke principes elkaar in evenwicht houden, de positieve Ahura 
Mazda en de negatieve Ahriman. 
Het bijhorend ‘dualistich’ denken zou sterk nawerken in de christelijke theologie, enerzijds als model 
voor God en de Duivel, anderzijds als tweeledig model voor diverse ketterijen met betrekking tot twee 
of drie goddelijke personen en/of naturen.


2-11 Pre-columbiaans godsbegrip 

In de grote culturen van Midden- en Zuid-Amerika, zoals Azteken, Mayas en Incas, zijn de goden de 
incarnaties van de natuurkrachten en bewakers van een kosmische cyclus, die mede gaande moet 
worden gehouden door bloedige offers aan hen, meteen de basis voor een militaristische 
staatsorganisatie die daartoe krijgsgevangenen moet maken. 


2-12 Monotheïstisch godsbegrip 

1rightarrow blue.svg Zie God (monotheïsme) voor het hoofdartikel over dit onderwerp. 
In het jodendom, het christendom en in de islam (ook wel de Abrahamitische religies genoemd) 
wordt exclusief een enkele god beschouwd als opperwezen dat heerst over het universum, evenals 
in het bahá’í-geloof, het brahmanisme en het zoroastrisme. De oude monotheïstische traditie die de 
drie Abrahamitische religies verbindt wordt door deze tradities teruggeleid tot de, naar verluidt, 
eerste profeet, Abraham (hoewel sommigen geloven dat Adam als eerste profeet moet beschouwd 
worden). 

Naar deze traditie gelooft men in het bestaan van één god, die de schepper is van de hemel en de 
aarde. Daarnaast zijn Hem een aantal eigenschappen toegedicht als almacht (omnipotentie), 
alwetendheid, al-goedheid (liefde, barmhartigheid), alomtegenwoordigheid en rechtvaardigheid. 
Er bestaan echter uiteenlopende opvattingen over deze eigenschappen. Het bahá’í-geloof streeft 
de vereniging van alle religieuze opvattingen, en primair de monotheïstische abrahamitische, na. 
Volgens sommige historici is het abrahamitische geloof in een enkele god terug te leiden tot het 
zoroastrisme zoals grondgelegd door Zarathoestra in het antieke Perzië. Volgens hen zou het 
Zoroastrisme de oudst bekende monotheïstische religie zijn. Het brahmanisme is een eerdere 
monotheïstische stroming.

Er is een aantal argumenten voor het bestaan van God beschreven, evenals argumenten voor de 
thesis dat God niet bestaat. Bij de laatste hoort het probleem van het kwaad en het lijden in de 
wereld, waar met de theodicee een antwoord op geformuleerd is. 


1-13 Esoterisch godsbegrip 

Het esoterische godsbegrip wordt door een deel van de mensen in de Westerse wereld gehanteerd, 
vaak met verwerping van de christelijke dogma’s. Zij zien God niet als een persoon en ook niet als 
mannelijk of vrouwelijk, maar als een alles omvattende, overal en altijd aanwezige energie, kracht 
en/of bewustzijn. “Alles omvattend” betekent inclusief de mens zelf, die dan deel uitmaakt van deze 
goddelijke kracht. De ‘drie-eenheid’ versie bij het esoterische godsbegrip is: God is de Schepper én 
het Geschapene én het Scheppingsproces. Communicatie met God vanuit dit begrip kan als volgt 
samengevat worden: “Ik praat voortdurend met alles en iedereen. Het gaat er niet om tegen wie Ik 
praat, maar wie naar Mij wil luisteren”. 


NAAR HET VOLGENDE HOOFDSTUK
 

 

 

"Being human is helping each other"


 

Please enjoy this site, learn the way of never-ending health and for living a better life 
by finding your path in a World of Positive Energy.

A special thanks for all the people who support this site.

 

Facebook icon
Twitter icon
Linkendin icon
google icon


Due to the many visitors on this website, we are experiencing some delays in answering.
Your e-mail will be processed in the order it was received, 
but if you get no response to your e-mail within 2 days please write/submit again.