Banner world

 

 

     HOME 
  



     Books Web


     Books Printed  


     Health 


     Presentations


     Soul Drawings


     Video lectures 
     English


     Video lezingen 
     Dutch


     Positive Blog


     Curriculum writer


     Contact




     Side Index









Web design 
John Baselmans
 

Spatie

 
You can change this website in over 66 languages

 


 

"Het Energiniale leven, Vrijheid en Liefde"





Vrijheid en Liefde


9-2f Het verhaal Romeo en Julia 

Romeo en Julia (Engels: Romeo and Juliet) (1591/1596) is een vroege tragedie van 
William Shakespeare over de onmogelijke liefde van Julia Capulet en Romeo Montague,
twee jongelingen uit elkaar vijandig gezinde families. Het verhaal is ontstaan door 
verschillende her-vertellingen van een verhaal uit 1476 van Masuccio Salernitano, 
Mariotto en Gianozza. De volledige titel van het toneelstuk is The Most Excellent and 
Lamentable Tragedy of Romeo and Juliet.

In Verona wonen twee rivaliserende adellijke families: Montague en Capulet. Af en toe 
raken de familieleden slaags met elkaar, en de vorst van Verona heeft de graven al 
meermalen gewaarschuwd dat het afgelopen moet zijn.

De graaf Paris dingt naar de hand van Julia (Giulietta), de 13-jarige dochter van Capulet. 
Capulet vindt dat ze nog te jong is om te trouwen, maar Paris dringt aan. Capulet 
organiseert die avond een feest en hij geeft zijn knecht opdracht de uitnodiging te brengen
aan degenen die op een lijst staan. De knecht kan echter niet lezen en hij vraagt de eerste 
de beste voorbijganger om hulp. Die voorbijganger is Romeo Montague, die op dat 
moment juist verdriet heeft omdat zijn vriendin Rosaline (die niet op het toneel optreedt) 
hem heeft afgewezen. Romeo helpt de knecht met de lijst van uitnodigingen. Rosaline 
staat ook op de lijst. De knecht zegt dat Romeo, als hij niet van het huis Montague is, ook 
wel welkom zal zijn op het feest.

Hoewel Romeo een Montague is, besluit hij toch naar het feest te gaan. Daar wordt zijn 
aandacht getrokken door de schone Julia, en Julia is ook onder de indruk van Romeo. 
Dan wordt Romeo herkend door Tybalt, een neef van Julia. Tybalt zegt dat tegen Capulet. 
Hij is bereid de onwelkome gast dood te slaan, maar Capulet, die geen ruzie wil, besluit 
de aanwezigheid van Romeo te dulden. Na het feest, laat in de avond, gaat Romeo de tuin 
van Capulet in, waar hij Julia bij het raam ziet staan. Ze verklaren elkaar hun liefde. Er is 
echter geen sprake van dat vader Capulet hun huwelijk zal goedkeuren, gezien de 
vijandschap tussen de twee families. Romeo gaat ‘s ochtends meteen naar zijn 
biechtvader Lawrence (Lorenzo) - hij wil vandaag nog met Julia trouwen.

De min van Julia gaat op zoek naar Romeo. Ze vindt hem bij zijn vrienden Benvolio en 
Mercutio, die in een vrolijke bui zijn. De min zegt dat Julia moet trouwen met Paris, maar 
dat ze absoluut niet in Paris geïnteresseerd is. Romeo geeft de min een boodschap voor 
Julia: hij wil Julia die middag bij Lorenzo ontmoeten om met haar te trouwen. De min geeft 
Romeo’s boodschap aan Julia door en ‘s middags ontmoeten Romeo en Julia elkaar bij 
Lorenzo, die het huwelijk voltrekt.

Drie uur later ontmoeten Romeo en zijn vrienden Tybalt op straat. Tybalt maakt Romeo 
voor schurk uit. Mercutio accepteert dat niet en raakt in gevecht met Tybalt. Romeo 
probeert het gevecht te verhinderen. Hij faalt echter en Mercutio wordt gedood. 
De woedende Romeo daagt nu Tybalt uit en in het gevecht wordt Tybalt gedood. Romeo 
gaat naar Lorenzo en hoort dat hij door de vorst uit Verona verbannen is. Julia hoort het 
nieuws van haar min en de min brengt een afscheidsgroet aan Romeo. Romeo vlucht naar 
Mantua.

Capulet en Paris spreken af dat het huwelijk tussen Paris en Julia over drie dagen zal 
plaatsvinden. Paris meldt dat aan Lorenzo. Dat is een probleem voor Lorenzo, want hij 
weet dat Julia al getrouwd is. Even later verschijnt Julia ook, en als Paris vertrokken is
geeft Lorenzo haar een slaapmiddel, waardoor het zal lijken of ze dood is op de 
huwelijksdag.

Inderdaad blijkt op de huwelijksdag dat Julia dood is. De feestelijkheden gaan niet door 
en Julia wordt opgebaard in de grafkelder van de familie Capulet. Lorenzo stuurt een 
boodschapper naar Romeo, maar doordat er een epidemie heerst komt de boodschapper 
onverrichter zake terug. Balthasar, een knecht van Romeo, gaat met meer succes naar 
Mantua. Hij denkt dat Julia echt dood is en brengt dat nieuws aan Romeo. Romeo koopt 
vergif voor zichzelf en reist naar Verona om afscheid van Julia te nemen. Zijn moeder 
sterft van verdriet.

Bij de grafkelder komt hij Paris tegen, die ook afscheid wil nemen van Julia. Het bevalt 
Paris in het geheel niet dat Romeo daar is. Romeo raakt in gevecht met Paris en doodt 
hem. Paris vraagt hem, voordat hij sterft, om naast Julia gelegd te worden, en Romeo 
voldoet daaraan. Romeo kust de lippen van Julia en neemt het vergif in.

Lorenzo verschijnt. Hij weet dat Julia ongeveer op dit moment zal ontwaken en is van plan 
Julia bij zich te houden tot Romeo haar komt halen. In de grafkelder, juist als Julia 
ontwaakt, ziet hij dat Romeo er al is, maar hij is dood en Paris ook. Hij dringt erop aan 
dat Julia de grafkelder verlaat en gaat zelf weg. Als Julia ziet dat Romeo dood is, pakt 
ze een dolk en steekt die in haar hart.
De vorst van Verona verschijnt, met Capulet en Montague, om vast te stellen wat er 
gebeurd is. Hij bestraft de twee graven. Capulet en Montague besluiten dat het afgelopen 
moet zijn met de rivaliteit en sluiten vrede.

(bron: Wikipedia)

Even doornemen wat we gelezen hebben

Als ik de vele beschrijvingen in de stapels boeken en verschillende websites lees over 
het woordje liefde krijg ik de neiging om te geloven dat liefde meer een slaafs volgen is 
naar een ander toe; zwak, genegenheid, toewijding en ga zo nog maar even door. Liefde
lijkt hier meer een show en zich onderdanig opstellen naar het andere toe. Of het nu een 
persoon, dier of ding is. Het is een begrip waar men niet een duidelijk antwoord op kan 
geven omdat liefde toch veelal een ‘gevoel’ is en niet iets werkelijk tastbaars. Men tast 
alsmaar in het duister en we zien dan zelden dat men het heeft over gevoel en emotie. 

We zien veelal dat het gaat om een of andere beleving tussen 2 personen of tussen een 
persoon en een materialistisch object. Mensen raken nog wel eens snel verliefd op iets 
maar zijn daarentegen ook weer snel van de kaart als de wederpartij afhaakt/afvalt in die 
liefde.

Maar wat mij ook opviel was wat er stond onder de Christelijke traditie. Men praat daar 
over “offers en hard werken” de 
zogenaamde liefde die men heeft tegenover een ander ten koste van! En dat is een hele 
frappante uitspraak want hier zie je hoe geloof denkt over wat men bezig is met hun 
gelovigen. Men bevestigt hier in zekere mate wat ik al eerder stelde, namelijk dat onder 
andere het geloof een van die pijlers is die leeft van andermans energieën/frequenties. 
Als je iets goeds doet vanuit je binnenste en vanuit je eigen energie dan kost het niets, 
zijn er geen offers. Hard werken is het aardse wat meteen aan alles gekoppeld wordt. 
De mens moet hard werken, is een gewone alledaagse zin die we overal tegen komen 
en waar je dagelijks mee geconfronteerd wordt op je werk of in de maatschappij. Deze 
uitspraak zien we veel in het geloof voorkomen puur omdat het geloof niet zeker is van 
hun eigen zaken die ze de mens opleggen. Dat opleggen is er weldegelijk want als een 
verslaafde aan de deur klopt bij een kerk dan zal hij moeten gaan geloven en worden zijn 
hersenen zo gespoeld dat men het geloof als de enige weg nog ziet. Vele van deze 
slachtoffers hebben we gezien, verloren voor alles en lopend als gelovige zombies van 
deur tot deur. Niet meer verslaafd aan de cocaïne maar verslaafd aan een geloof. 

Even was dit een zijspoor denk je maar nee deze passage is bewust hier neergezet 
omdat het geloof pretendeert liefde uit te dragen. Maar het meest gewelddadige deel van 
ons mensen is wel het geloof. De meeste oorlogen zijn uit liefde voor een god, heilige of 
persoon ontstaan en woeden nog. Deze goddelijke liefde is omgeslagen naar een haat 
wat anders is als die van hun. 

Dan kom ik op de tweede zin die me op viel en dat is “emotie is bijna niet te beschrijven, 
de één zegt dat hij het gevoel heeft dat hij kan vliegen en de ander voelt zich geweldig en 
gelukkig.” Ook hier gaat men er van uit dat liefde een emotie is en zoals we weten, een 
mens mag geen emotie meer tonen. Simpel is het, een man mag niet huilen en een 
vrouw mag niet hysterisch reageren. 

Maar waarom werd liefde gezien als een “emotie”? Dat is wat me op viel. Hier is duidelijk 
een zin door onze wetenschappers gezet die veel moeten verbergen in het dagelijks leven. 
Zoals ik al aanhaalde “emotie” is een vies woord in deze maatschappij. Maar wat maakt 
het waarom deze gasten bang zijn van emotie? Wat maakt het dat men probeert emotie te 
onderdrukken in het dagelijks leven? Hier komen we op een punt waar het systeem een 
steekje laat vallen en een ingang is om het systeem lam te leggen. We gaan even verder 
in het woord liefde duiken en komen zeker terug op deze vragen.

 

NAAR HOOFDSTUK 43

 

 

 

"Being human is helping each other"


 

Please enjoy this site, learn the way of never-ending health and for living a better life 
by finding your path in a World of Positive Energy.

A special thanks for all the people who support this site.

 

Facebook icon
Twitter icon
Linkendin icon
google icon


Due to the many visitors on this website, we are experiencing some delays in answering.
Your e-mail will be processed in the order it was received, 
but if you get no response to your e-mail within 2 days please write/submit again.