Banner world

 

 

     HOME 
  



     Books Web


     Books Printed  


     Health 


     Presentations


     Soul Drawings


     Video lectures 
     English


     Video lezingen 
     Dutch


     Positive Blog


     Curriculum writer


     Contact




     Side Index









Web design 
John Baselmans
 

Spatie

 

 
You can change this website in over 66 languages

 


 

Utopia

"Het Energiniale leven, Utopia"



Utopia - 37 - 



HET GROENE BOEK; DEEL 2
De oplossing van het economisch probleem: Socialisme

3-13 DE ECONOMISCHE BASIS VAN DE DERDE UNIVERSELE THEORIE

Belangrijke historische ontwikkelingen die bijdragen aan de oplossing van
het probleem van werk en inkomen - de relatie tussen arbeiders en eigenaren,
werknemers en werkgevers - hebben plaatsgevonden in de recente geschiedenis.
Deze ontwikkelingen omvatten de vastlegging van vaste werktijden,

de betaling van overuren, verlof, minimum lonen, winstdeling, de participatie
van werknemers in het bestuur, het verbieden van willekeurig ontslag,
sociale zekerheid, het recht om te staken, en andere bepalingen vastgelegd
in arbeidsovereenkomsten in vrijwel alle hedendaagse wetgeving. Van niet
minder betekenis zijn veranderingen op het gebied van eigendom, zoals de
uitvaardiging van wetten voor overdracht van privé-eigendom aan de staat,
en de beperking van inkomsten. Ondanks deze niet geringe ontwikkelingen
in de geschiedenis van de economie, is het probleem nog steeds fundamenteel
aanwezig, ook al is die minder ernstig dan in de afgelopen eeuwen door middel
van verbeteringen, verfijningen en ontwikkelingen die hebben geleid tot
veel voordelen voor de werknemers.

Echter, het economische probleem is nog onopgelost in deze wereld. Pogingen
gericht op het bezit zijn er niet in geslaagd om de problemen van de arbeiders
op te lossen. Ze zijn nog steeds loontrekkers, ondanks staatseigendom, dat kan
variëren van extreemrechts tot uiterst links tot het midden van het politieke
spectrum.

Pogingen om lonen te verbeteren waren even belangrijk als de pogingen die
waren gericht op de overdracht van eigendom. In het kielzog van de Industriële
Revolutie, en voortkomend uit loononderhandelingen kwamen voor de
werknemers bepaalde privileges tot stand die werden gegarandeerd door de
wet en worden beschermd door de vakbonden, waardoor het lot van de arbeiders
werd verbeterd. Naarmate de tijd verstreek, hebben arbeiders, technici
en beambten bepaalde rechten verworven die voorheen onbereikbaar waren.
Echter, in werkelijkheid bestaat het economisch probleem nog steeds.

Pogingen die gericht waren op de lonen waren gekunsteld en hervormend, en
zijn er niet in geslaagd om een oplossing te bieden. Ze waren meer liefdadigheid
dan een erkenning van de rechten van de werknemers. Waarom ontvangen
arbeiders loon? Omdat ze een productieproces uitvoeren voor het nut van
anderen die hen huren om een bepaald product te produceren. In dit geval,
consumeren zij niet wat ze produceren, maar veeleer zijn ze gedwongen om
hun productie in te leveren voor lonen. Vandaar de gezonde regel: degenen
die produceren verbruiken. Loontrekkende zijn, met hun verbetert loon, een
soort van slaaf.

Loontrekkende zijn de slaven van de meesters die ze huren. Ze zijn tijdelijke
slaven, en hun slavernij duurt zo lang als ze werken voor een loon van de
werkgevers, of deze nu een individu of de staat is. De relatie van de arbeiders
met de eigenaar of het bedrijf, is gezien hun eigen belangen, gelijk onder alle
heersende omstandigheden in de wereld van vandaag, ongeacht de eigendom
rechts of links is. Zelfs bedrijven die staatseigendom zijn, geven hun werknemers
lonen en andere sociale voordelen, vergelijkbaar met de liefdadigheid
door de rijke eigenaars van de bedrijven voor wie ze werken.

In particuliere bedrijven komen de inkomsten ten goede aan de eigenaar,
maar de bewering dat inkomsten uit de staatsbedrijven ten goede komen aan
de gehele samenleving, met inbegrip van de arbeiders, is alleen waar als we
het algemeen welzijn van de maatschappij in ogenschouw nemen en niet het
private welzijn van de arbeiders. Verder zouden we moeten aannemen dat de
politieke autoriteit die het eigendom controleert van alle mensen, in de praktijk
wordt gebracht door de Volksconferenties en Volkscomités, en niet door de
autoriteit van een klasse, een partij, meerdere partijen, een sekte, stam, familie,
individu, of enige vorm van vertegenwoordigende autoriteit. Als dat niet het
geval is, is dat wat direct ontvangen wordt door de werknemers met betrekking
tot hun eigen belangen, in de vorm van loon, percentage van de winst
of sociale uitkeringen, hetzelfde als dat wat de werknemers ontvangen in een
privé bedrijf. In beide gevallen zijn de producenten loonarbeiders, ondanks
het verschil in eigendom. Aldus heeft deze verandering in eigendomsverhoudingen
het probleem van het recht van de producent om direct te profiteren
van wat hij produceert niet opgelost, noch door de maatschappijvorm, noch
door de lonen. Het bewijs daarvan is het feit dat de producenten nog steeds de
loontrekkende zijn, ondanks de verandering in de staat van eigendom.
De ultieme oplossing ligt in het afschaffen van het loonsysteem, waardoor de
mensen emanciperen uit de slavernij en terugkeren naar de natuurlijke wet
ten die de relaties definieerden voor de komst van de klassen, vormen van
overheden en door de mens gemaakte wetten. Deze natuurlijke regels zijn de
enige maatregelen die de menselijke betrekkingen moeten regeren.

Deze natuurlijke regels hebben een natuurlijk socialisme geproduceerd op
basis van gelijkheid tussen de componenten van de economische productie,
en hebben de publieke consumptie bijna gelijk gehouden aan de natuurlijke
productie van de individuen. De uitbuiting van de ene mens door de andere
mens en het bezit door sommige individuen van meer van de algemene welvaart
dan vereist is voor hun behoeften is een duidelijke afwijking van de
natuurlijke wetten en het begin van de vervorming en corruptie in het leven
van de menselijke gemeenschap. Het luidt het begin in van een maatschappij
van uitbuiting.

Als we de factoren van de economische productie analyseren van de oudheid
tot het heden, dan vinden we altijd dat zij in essentie bestaan uit bepaalde
fundamentele productie componenten, dat wil zeggen, grondstoffen, productiemiddelen,
en producenten of arbeiders. De natuurlijke regel van gelijkheid
vereist dat elk van deze componenten een deel van deze productie ontvangt.
Omdat de productie niet kan worden bereikt zonder de essentiële rol van
elk van deze componenten, moet het gelijk onder hen worden verdeeld. Het
overwicht van een van hen is in strijd met de natuurlijke regel van gelijkheid
en wordt een inbreuk op de rechten van anderen. Aldus, moet elke component
worden beloond met een gelijk aandeel, ongeacht het aantal componenten in
het proces van productie. Als er twee componenten zijn, ontvangt elk de helft
van de productie, als er drie zijn, dan een derde.

Als we deze natuurlijke regel toepassen zowel op oude als op de moderne
situaties, dan komen we tot het volgende. In het stadium van handmatige productie,
bestond het proces van de productie uit grondstoffen en een producent.
Later werden nieuwe productiemiddelen toegevoegd aan het proces. Dieren
werden gebruikt als krachtelement en vormen een goed voorbeeld in deze.
Geleidelijk aan vervingen machines de dieren, soorten en hoeveelheden va
de grondstoffen evalueerden van eenvoudig en goedkoop tot waardevol en
complex. Ongeschoolde arbeiders werden geschoolde arbeiders en ingenieurs;
hun vroegere enorme aantallen slonken tot een paar gespecialiseerde technici.
Ondanks het feit dat de componenten zijn veranderd zowel kwalitatief als
kwantitatief, is hun essentiële rol in de productie in wezen ongewijzigd gebleven.
Zo werd ijzererts, een onderdeel van zowel de vroegere als de hedendaagse
productie, primitief vervaardigd door ijzer te smeden tot messen, bijlen, speren,
enz. Hetzelfde ijzererts wordt nu gebruikt door ingenieurs en technici met behulp
van smeltovens voor allerlei machines, motoren en voertuigen. Het dier -
paard, muilezel, kameel, en dergelijke - dat een onderdeel van de productie was,
is vervangen door fabrieken en grote machines. Productie, vroeger gebaseerd
op primitieve gereedschappen, is nu gebaseerd op geavanceerde technische
instrumenten. Ondanks deze enorme veranderingen, blijven de componenten
van de natuurlijke productie in principe hetzelfde. Deze consistentie maakt de
terugkeer naar gezonde natuurlijke regels onvermijdelijk om de economische
problemen op te lossen, die het gevolg zijn van alle voorgaande historische
pogingen om oplossingen te formuleren, die deze regels negeren.

Alle voorgaande historische theorieën hebben de economische problemen
aangepakt, hetzij vanuit het oogpunt van het eigendom van een van de componenten
van de productie, hetzij vanuit de lonen voor de productie. Zij slaagden
er niet het echte probleem op te lossen, het probleem van de productie zelf.
Aldus is het belangrijkste kenmerk van de economische orde die in de wereld
van vandaag een loonsysteem dat de arbeiders alle recht op de producten die
zij produceren ontneemt, zij het voor de samenleving of voor een particulier
bedrijf.

Een industrieel bedrijf bestaat uit materialen voor de productie, machines en
arbeiders. De productie wordt bereikt door de werknemers die de materialen
bewerken met het gebruik van machines. Aldus vervaardigde goederen zouden
niet klaar zijn voor gebruik en consumptie als ze niet een productieproces hadden
doorlopen waarin grondstoffen, fabrieken en werknemers gebruikt worden.

Het is duidelijk dat zonder grondstoffen, de fabriek niet kan werken en zonder
de fabriek worden de grondstoffen niet bewerkt. En zonder de arbeiders komt
de fabriek tot stilstand. Dus de drie factoren zijn even essentieel voor het proces
van de productie, en zonder hen is er geen productie. De afwezigheid van een
van deze onderdelen kan niet worden vervangen door de anderen. Daarom
maakt de natuurlijke regel het noodzakelijk dat elk onderdeel een gelijk deel
ontvangt van de voordelen van de productie. Het is niet alleen de fabriek, die
belangrijk is, maar ook degenen die de productie consumeren.
Hetzelfde is van toepassing op agrarische productie processen die het resultaat
zijn van slechts twee componenten: mens en land. Het product moet gelijk
worden verdeeld in twee delen evenredig met het aantal productie componenten.
Verder, als er een extra functie, mechanisch of anderszins wordt gebruikt
in het proces, moet de productie gelijkelijk worden verdeeld in drie delen: het
land, de boer, en de middelen van de productie. Bijgevolg is er een socialistisch
systeem ontstaan waarin alle productieprocessen worden beheerst door
deze natuurlijke regel.

De producenten zijn de arbeiders; ze worden producenten genoemd omdat
de begrippen “werknemer”, “arbeider” en “zwoeger” achterhaald zijn. De
traditionele definitie wordt herzien, omdat de werknemers kwalitatieve en
kwantitatieve veranderingen ondergaan. De arbeidersklasse neemt proportioneel
af met de vooruitgang van wetenschap en technologie.
Taken ooit uitgevoerd door een aantal arbeiders worden nu uitgevoerd door een
enkele machine. Het bedienen van een machine vergt minder werknemers; dit
heeft geleid tot een kwantitatieve verandering in de beroepsbevolking, terwijl
de vervanging van fysieke kracht door technische vaardigheid heeft geleid tot
een kwalitatieve verandering in de beroepsbevolking.
De beroepsbevolking is uitgegroeid tot een onderdeel van het productieproces.
Als gevolg van technische vooruitgang, zijn massa’s ongeschoolde arbeiders
omgetoverd tot een beperkt aantal technici, ingenieurs en wetenschappers. Bijgevolg
zullen de vakbonden verdwijnen en vervangen worden door syndicaten
van ingenieurs en technici. Wetenschappelijke vooruitgang is onomkeerbaar
voor de mensheid. Dankzij dit proces zal analfabetisme worden geëlimineerd
en ongeschoolde werknemers worden een tijdelijk fenomeen voorbestemd
om geleidelijk te verdwijnen. Echter, zelfs in deze nieuwe omgeving, zullen
personen altijd de basis-component in het productieproces blijven.

Mijn visie en mijn gedachten

In het verleden heeft men er alles aan gedaan om de mensen in de ban te krijgen
van geld en belonen. Met dat alles zijn er zaken goed mis gegroeid en door
alsmaar meer regels te stellen zijn de werkende mens steeds verder in de hoek
van slavernij beland. Inderdaad men werd eerst van alle kanten beloond; extra
inkomsten, vrije dagen en het oneindig kopen van zaken die niets toevoegen
aan het leven. Met dat ging de staat steeds meer zaken terugclaimen en kwamen
er belastingen en kwamen eigendommen die men verworven had weer door
slinkse regels weer in het bezit van de staat. Goed fout dus.
Men heeft er alles aan proberen te doen om vanuit de arbeidersklasse zaken te
verbeteren. We hebben nu bonden die wel zaken hebben kunnen doorbreken
maar dat was technisch gezien in het gehele systeem net het toelaatbare en
gaf de werknemer moed maar geen grote verlichtingen.

Loon is gecreëerd om van mensen slaaf te maken en dat werd in dit boekje
van heer Qadhafi ook weer helemaal duidelijk gemaakt. Het is niets meer dan
mensen geld geven om daar zaken tegenover te stellen en de mens zo te binden
aan het systeem. Geen geld, tel je niet mee en mag je ook niet deelnemen in het
geheel. Iets wat totaal vreemd is in de wereld waaruit we allemaal ontstaan zijn.
De wereld van de energie oftewel de natuur om ons heen kent geen beloning,
geen tegenprestatie maar simpel leven en laten leven en samen verder gaan
in het geheel. Maar door het instellen van loon en beloning naar werk, zijn
de zaken dus werkelijk goed fout gaan lopen. Loon is zoals hier ook gesteld
wordt “slaven betalen voor werk”. Even schemerde door het vrijwilligerswerk
waar men werk verricht zonder er betaald voor te worden. Waarom werkt dat
daar wel en waarom zouden we niet zo’n systeem kunnen opzetten? Nu is dat
laatste al gaande en hebben we een Ricardo Semler in Brazilië die dit al jaren
doet. Mensen krijgen een salaris en ze werken die uren die nodig zijn voor
bepaalde jobs. We hebben een andere heer Dan Price, oprichter van Gravity
Payments die in zijn bedrijf alle medewerkers (inclusief schoonmaker tot
de hoogste chef) een bedrag uitbetaalt ($70.000 per jaar) wat ver boven het
modaal ligt en waarvan hij verwacht dat iedereen met plezier zijn werk gaat
doen. Het zijn de eerste stappen, een begin. Er zijn al gemeenschappen, onder
andere het koninkrijk van Peter Fitzek in Duitsland waar mensen alles wat
geld is in een pot doen en hun koninkrijk runnen door ieder een taak op zich
te nemen. Het is mogelijk en het kan gedaan worden.

Heer Qadhafi heeft een andere zienswijze en ook die komt al aardig dichter
bij een vrije wereld, een vrije staat. Hij wil zoveel mogelijk staatsbedrijven
waarvan je als medewerker mede eigenaar wordt. Op zich geen slecht uitgangspunt
want zo kun je zelf bepalen hoeveel tijd je wilt steken in je werk.
Hij wil absoluut dan geen verschil in klasse en geen verschil in waar je ook
vandaan komt. Het zal zo gaan worden dat elke werknemer een privé bedrijf
is in een overkoepelend orgaan. Door dat systeem en door er geen lonen aan
te koppelen maar eigen inbreng en eigen tijd, maak je wel dat mensen zich
vrij gaan begeven in dit soort staatsbedrijven. Ook zal er minder verschillen
moeten zijn in wat je bent en wat je kunt. Want, of je nou ingenieur bent of je
moet de fabriek schoonhouden beiden zijn van elkaar afhankelijk en hebben
elkaar heel hard nodig. En dat besefte onze heer Dan Price ook en ging met
dat gegeven aan de slag.

Er wordt in dit deel ook duidelijk beschreven dat welk bedrijf dan ook afhankelijk
zijn van de factoren grondstoffen, machines en werknemers. Als dat
allemaal gelijk is waarom moet er dan ongelijk verdeeld worden? Zo merk je
dan ook dat je als arbeider niet meer bent dan een slaaf die bepaalde handelingen
moet doen om de top (eigenaren) hun geld te kunnen zien verdubbelen.
We zien dat in alle bedrijven waar dan ook op de wereld. Het is zo’n algemeen
begrip “loon naar werk” dat iedereen het aanneemt als een vaste regel. Maar
waarom is het loon dan in een derderangs land soms 1000% lager dan in een
westers land?

In de landbouw hebben we maar twee elementen: het land en de werknemers.
Deze creëren een derde component en dat is het gewas wat voor voeding dient
van mens en dier. Hier zal dan een distributie moeten voortvloeien die iedereen
voorziet in wat zijn/haar gezin nodig heeft.

Door de huidige technieken is de groep werkende arbeider die zwoegt in
fabrieken en op het land sterk afgenomen en overgenomen door machines en
computers. De werknemer gaat meer de regelaar worden en zullen meer en
meer bedieners worden van de machines en computers. Van de ene slavernij
naar de ander en in principe verandert er niet veel. Heer Qadhafi meende in
zijn tijd dat hoger opgeleide mensen dat allemaal zou gaan veranderen, zelfs
zo sterk dat er geen bonden meer nodig zouden zijn. Wel haalde hij aan dat
de mens het basis component zal blijven en ook daar heb ik mijn twijfels
over want de mens zal een minder geschikte rol gaan krijgen in het geheel.
Of daarmee de menselijke slavernij ook gaat verdwijnen is nog de vraag want
grondstoffen en vele arbeid zal toch nog heel veel jaren door de mens gedaan
moeten worden. De oplossing om alles via de techniek op te lossen is nog een
lange weg. De mens zal nog zeker eeuwen slaaf blijven van die groep mensen
die zich voordoen als zijnde leiders.



NAAR MIJN VOLGENDE HOOFDSTUK

 

 

"Being human is helping each other"


 

Please enjoy this site, learn the way of never-ending health and for living a better life 
by finding your path in a World of Positive Energy.

A special thanks for all the people who support this site.

 

Facebook icon
Twitter icon
Linkendin icon
google icon


Due to the many visitors on this website, we are experiencing some delays in answering.
Your e-mail will be processed in the order it was received, 
but if you get no response to your e-mail within 2 days please write/submit again.