Banner world

 

 

     HOME 
  



     Books Web


     Books Printed  


     Health 


     Presentations


     Soul Drawings


     Video lectures 
     English


     Video lezingen 
     Dutch


     Positive Blog


     Curriculum writer


     Contact




     Side Index









Web design 
John Baselmans
 

Spatie

 

 
You can change this website in over 66 languages

 


 

Dimensies

Het Energiniale leven "Dimensies"




Dimensies - Hoofdstuk 6

1-2-1d Middeleeuwen/Vroege middeleeuwen

Met het einde van de Romeinse beschaving in West-Europa begonnen de 
middeleeuwen met grote moeilijkheden die de intellectuele productie van 
het continent beïnvloedden. De meeste wetenschappelijke verhandelingen 
uit de klassieke oudheid (in het Grieks) waren niet meer beschikbaar, en er 
bleven slechts eenvoudigere samenvattingen en compilaties over. Maar toch 
ondersteunden de leidende boeken uit de vroege middeleeuwen de bolvorm 
van de Aarde. Veel vroege middeleeuwse manuscripten van Macrobius 
bevatten kaarten van de Aarde, met inbegrip van de antipoden, zonal maps 
die de clima van Ptolemaeus lieten zien, afgeleid van het concept van een 
bolvormige Aarde en een diagram dat de Aarde (beschreven als globus terrae, 
de bolvorm van de Aarde) laat zien in het centrum van de hiërarchisch geordende 
planeetbollen. Beelden van sommige van deze kenmerken kunnen gevonden 
worden in de Somnium Scipionis.

De perceptie in Europa van de vorm van de Aarde in de late oudheid en de vroege 
middeleeuwen kan het beste worden uitgedrukt door middel van de geschriften van 
vroege christelijke geleerden:

Boëthius (c. 480 – 524), die ook de theologische verhandeling Over de Drieëenheid 
schreef, herhaalde het Macrobische model van de Aarde als onbelangrijk punt 
centraal in een bol heelal in zijn invloedrijke, en veel vertaalde De consolatione 
philosophiae.

Bisschop Isidorus van Sevilla (560 – 636) doceerde in zijn breed gelezen encyclopedie, 
de Etymologiae, dat de Aarde “rond” was. Zijn betekenis was ambigu, en sommige 
schrijvers denken dat hij en Aarde bedoelde als een ronde schijf; zijn andere geschriften 
maken echter duidelijk dat hij de Aarde als bolvormig beschouwde. Hij erkende ook 
de mogelijkheid dat er mensen woonden als antipoden, maar hem leken het legendes 
en merkte op dat er geen bewijs was voor hun bestaan. Isidorus schijf-gevormde 
analogie bleef door de middeleeuwen gebruikt worden door schrijvers die duidelijk 
een voorkeur hadden voor een bolvormige Aarde, bijvoorbeeld de 9e-eeuwse bisschop 
Rabanus Maurus die het bewoonde deel van het noordelijk halfrond (Aristoteles’ 
noordelijke gematigde klimaatzone) met een wiel vergeleek, voorgesteld als een plak 
van de hele bol.

De monnik Beda Venerabilis (circa 672 – 735) schreef in zijn invloedrijke verhandeling 
over computus, De Tijdrekening, dat de Aarde rond was, en verklaarde de ongelijke 
lengte van de dag uit “de rondheid van de Aarde, waarom het niet zonder reden ‘de 
kring van de Aarde’ wordt genoemd in de Heilige Schrift en in gewone geschriften. 
Hij is feitelijk, als een bol in het midden van het universum geplaatst.” (De temporum 
ratione, 32). Het grote aantal overgeleverde manuscripten van De Tijdrekening, 
gekopieerd om aan de Karolingische eis te voldoen dat alle priesters computus 
(tijdrekenkunde) moesten bestuderen, geven aan dat veel, zo niet de meeste, priesters 
aan het idee van de bolheid van de Aarde werden blootgesteld. Ælfric van Eynsham, 
parafraseerde Beda in Oudengels: “De rondheid van de Aarde en de omloop van de 
Zon zijn het obstakel voor een even lange dag in elk land.”

 Virgilius van Salzburg (c.700 – 784), wordt soms verhaald, zou vervolgd zou zijn voor 
het onderwijzen van “een verdorven en zondige leer... tegen God en zijn eigen ziel” 
aangaande de bolvorm van de Aarde. Paus Zacharias besloot dat “als het duidelijk 
zal worden vastgesteld dat hij gelooft dat er een andere wereld en andere mensen 
bestaan onder deze Aarde, of in [een andere] Zon en Maan daar, zult Gij een raad houden, 
en hem zijn heilige rang ontnemen, en hem uit de kerk stoten.” De zaak waar het om ging 
was niet de bolvorm van de Aarde zelf, maar of de antipoden wel of niet van Adam 
afstamden en daarom verlost moesten worden. Vergilius slaagde erin zichzelf vrij te 
pleiten; hij werd later bisschop en werd heilig verklaard in de dertiende eeuw.

Een niet-literaire maar grafische aanwijzing dat mensen in de middeleeuwen geloofden 
dat de Aarde een bol was, is het gebruik van de orb (Rijksappel) in de regalia van veel 
koninkrijken en van het Heilige Roomse Rijk. Het wordt bevestigd vanaf de tijd van de 
Christelijke laat-Romeinse Keizer Theodosius II (423) tot in de middeleeuwen; de 
Reichsapfel werd in 1191 bij de kroning van keizer Hendrik VI gebruikt.

Een recente studie van middeleeuwse concepten over de bolvorm van de Aarde merkt 
op dat “sinds de 8e eeuw geen cosmograaf van betekenis de bolvorm van de Aarde in 
twijfel heeft getrokken.” Natuurlijk waren het niet de weinige aangehaalde intellectuelen 
die de publieke opinie bepaalden. Het is moeilijk vast te stellen wat de bredere bevolking 
over de vorm van de Aarde heeft gedacht – als ze er al over nadachten.




NAAR HOOFDSTUK 7

 

 

"Being human is helping each other"


 

Please enjoy this site, learn the way of never-ending health and for living a better life 
by finding your path in a World of Positive Energy.

A special thanks for all the people who support this site.

 

Facebook icon
Twitter icon
Linkendin icon
google icon


Due to the many visitors on this website, we are experiencing some delays in answering.
Your e-mail will be processed in the order it was received, 
but if you get no response to your e-mail within 2 days please write/submit again.