Banner world

 

 

     HOME 
  



     Books Web


     Books Printed  


     Health 


     Presentations


     Soul Drawings


     Video lectures 
     English


     Video lezingen 
     Dutch


     Positive Blog


     Curriculum writer


     Contact




     Side Index









Web design 
John Baselmans
 

Spatie

 

 
You can change this website in over 66 languages

 


Energieniale leven

"Het Energiniale leven"



Hoofdstuk - 159 -


5.2 Nu


Nu, De wereld van ‘nu’.

Niet gisteren, niet morgen, maar nu. Is het je opgevallen dat in de Nederlandse
taal het woordje ‘nu’ kunt draaien en dat er toch ‘nu’ blijft staan? Het is een
geweldig gegeven dat dit enkel woordje het hele leven beschrijft. Je hele leven
is gebaseerd op wat er nu gebeurt, wat je nu meemaakt en wat je nu beleeft.
Er zijn veel mensen die alsmaar leven in wat er is geweest of wat er nog moet
komen. Mensen die in angst leven voor wat er gaat komen.

Laten we even stilstaan bij het woordje ‘nu’. Het is zo mooi dat, wat
we nu zien in de sterrenhemel, licht is van miljoenen jaren terug. Wat we aan
bouwsels hebben op deze aarde die tientallen tot honderden jaren oud zijn en
wat we allemaal nu zien, een verleden is wat eens door mensen of lichamen
uitgezonden zijn in het ‘nu’. Alles om ons heen is gemaakt in een ‘nu tijd’ en
we zien het nu nog steeds.

Wat dieper gaan we hier erop in.
Nu, wat doen we nu? Op dit ogenblik, op dit moment?
Wat doen we nu met ons leven en wat gaan we ermee doen?
Achter de vele geheimen, die we overigens als geheimen willen zien,
is het ‘nu moment’ wel de meest krachtige.
- Als er nu niets gebeurt, zal het nooit ontstaan.
- Als we nu niet de beslissing nemen, zal hij er nooit zijn.
- Als we nu niet eraan werken, zal het nooit voltooien.
En zo is het ‘nu moment’ het meest belangrijke moment van je leven.
Het is werkelijk het sterkste gegeven wat wij hier op aarde hebben.

Even wat kleine voorvallen en momenten zoals we momenteel leven.
Is het je niet opgevallen dat er zoveel tijd gestoken wordt in het verleden en
de toekomst? Alles in de huidige maatschappij lijkt te draaien om macht, geld
en domineren. We moeten meedoen aan dit circus, meedraaien in het geheel
wat bepaald wordt door het machtige fenomeen ‘tijd’. Ja, tijd is waar alles om
draait en wij leven letterlijk als een grote klok. We moeten zo laat opstaan,
eten op die tijd, werken van zo tot zo laat en slapen op die tijd. Alles is tijd en
alles wordt bepaald door tijd. Nu komt het ergste, want al die bepalingen en
al dat gedraai om tijd is niets meer dan draaien om iets wat niet bestaat!

WAT! Niet bestaat? Ja, tijd is iets wat de mensheid gecreëerd heeft
om zo de vele andere mensen in de tang te hebben. Tijd is een beperking die
wij onszelf hebben opgelegd en nog steeds mee werken. Ons hele leven wordt
bepaald door tijd en alles is een wedstrijd tegen de klok. We zijn verplicht om
de tijd aan te houden, ermee te werken en volgens die tijd te leven. Tijd waar
elk mens een slaaf van is. Er is zoiets als een eigen wil, een eigen geloof of
een eigen inbreng. Geloof je dat nu werkelijk? Kijk om je heen, wat is er nu
werkelijk gaande met je leven. Alles is toch bepaald, alles is toch al geregeld.
En daar moet jij dan inpassen. Ga je even het boekje te buiten, dan moet je
bijgestuurd worden en zit je binnen de kortste keren bij een psychiater, dokter
of in een tehuis voor moeilijk hanteerbare personen. Je moet binnen de regels
passen. Is het je niet opgevallen dat er steeds meer mensen zijn die zich buiten
het boekje begeven? Mensen die het niet meer aankunnen en totaal de weg
kwijt zijn. Mensen die zich vol proppen met een of andere drug of met wat
pillen, alcohol of ander verslavend middel. Hier zijn we net op het punt waar
de mensheid zich aan het verweren is tegen de huidige gang van zaken. De
maatschappij, het systeem is niet meer te handhaven, omdat mensen doorhebben
dat het niet ten goede komt van zichzelf. Nee, het hele systeem is aan het
vervallen omdat er nu mensen komen die zich niet meer in deze manier van
leven, in willen laten.

Even terzijde; Ik zit hier alle verslaving niet goed te praten of ga de
vele verslaafden geen hand boven het hoofd houden. Het is wel degelijk een
vorm van uiting dat vele mensen steeds zwakker worden van geest en lichaam,
omdat ze de onderdrukking van de maatschappij niet meer aankunnen. Verslaving
in welke vorm dan ook, roken, drinken, spuiten of slikken, is een uiting
van een mens die zijn leven niet weet te beheren. Het is een mens die vlucht,
vlucht van een systeem of maatschappij die hem onrecht heeft aangedaan.
Doch, om dan te pakken naar een verslaving is het zwakste wat je kunt doen
en zal zeker geen goed doen aan je totale ontwikkeling als ziel. Het breekt je,
het laat je dalen en het laat werkelijk zien dat je een mens bent wat niet bestand
is tegen een maatschappij. Maar erger nog, het laat zien dat je geen eigen wil
hebt en ook probeert alles te omzeilen om je zo van je verantwoordelijkheid
te ontdoen. Verslaving is niets anders dan vluchten en je zwakheden tonen.
Wij zijn als mensen altijd snel geneigd om een ander de schuld te
geven of naar een ander te wijzen. Iets wat mens eigen is en een van de meest
slechte dingen is die een mens kan doen naar een ander toe. Maar het is nu
eenmaal zo en zal het ook nog zo even doorgaan. Toch wil ik duidelijk stellen,
dat alles wat op je pad komt niet van een ander komt maar van je zelf.

Waarom kan de ene mens, die dezelfde bouwstenen heeft als alle andere
mensen, wel de grote druk aan. En waarom kan een andere mens niets aan
en grijpt meteen naar roken, drank, spuiten of pillen. O ja, we zijn allemaal
anders, hebben een andere zienswijze of ons gevoel is anders. Mooi, daar zit
wat in, maar ik denk dat we even bij stil moeten staan waar wij mensen uit
bestaan. Nee, ik ga niet de delen water, moleculen, genen, DNA en zo nu met
je bespreken, want dat is hoe de wetenschap de mens ziet. Dat is de reden
trouwens waarom de wetenschap een doodlopende tak is die geen kant meer
op kan. Nee, ik zie de mensen verder, dieper en meer vanuit de bron. Ik zie
de mens als een energiebron. De mens is niets meer dan een hoopje energie,
wat op die plaats, op dat moment in deze omstandigheid aanwezig is. Energie
die samengevoegd is voor een korte periode, want wat is een mensenleven in
een kompleet Universum, zoals wij menen dat het in elkaar zit met al die werelden,
sterren en de lichtjaren die we nodig hebben om er te komen. NIETS.
Mensen, we zijn niet te vergelijken met het grote geheel. We zijn net als ‘één
gen’ die door ons lichaam zwemt en meent dat, dat de gehele wereld is! Stel
je voor, je bent die ene bloedcel in een lichaam en dat zou de mens moeten
zijn en die gaat alsmaar door het lichaam, zijn Universum, zijn wereld waar
de afstanden ook onmetelijk groot zijn. Zo zitten wij mensen op een bolletje
steen met wat water, wat aarde heet en rondzweven om een zon, in een geheel
sterrenstelsel wat onze wereld is.

Voel je het? Snap je nu wat we aan het doen zijn? Kijk, we leven hier
op aarde om verder te leren, om dan een geheel in stand te houden en dat geheel
is een groot energieveld wat wij niet kunnen pakken of voor kunnen stellen.
Het is zo klein of groot, ook iets wat je jezelf voorhoudt, dat wij het niet kunnen
overzien. Overzien kunnen we het niet, gewoon omdat ons vermogen van
denken, beleven en aanvoelen zeer beperkt is. Wij kunnen niet alles overzien
en mogen ook niet alles overzien. Puur omdat we dan dol zouden draaien en
gaan inzien dat we niets meer zijn dan een groot energieveld. Wat zou dat pijn
doen voor al die egotrippers van een mensheid, die alsmaar willen presteren en
boven anderen uit willen schieten. Hoe zou je, je dan gaan gedragen en zou er
überhaupt nog wel een persoon zijn die nog iets uitspookt? Het is een gegeven
dat de mens in zijn totaliteit graag wil domineren en werkelijk, er is geen een
mens die dat niet heeft. Waar je ook komt of waar je ook bent, er is altijd een
baas boven baas. Lang hebben veel mensen dat altijd maar genomen en zijn
als onderdanen verder gegaan. Deze zielen zijn weer teruggekomen want ze
hebben, nog lange na niet de weg afgelegd die ze behoren af te leggen. Ze
komen terug maar wel met de wetenschap wat er in de vorige levens is geweest
en wat ze hebben meegemaakt. En nu staan ze weer hier met een nieuwe taak
en een nieuwe weg die in een steeds moeilijkere wereld voor hen liggen. De
wereld is steeds gecompliceerder geworden en vele regels zijn gemaakt door
nog dominanter figuren en zo zie je dat de ‘nieuwkomers’ inzien dat het de
verkeerde kant opgaat. Ze gaan zich afzetten tegen de huidige gang van zaken
en ze merken dat de wereld verziekt is door zijn eigen beleid. Het wordt niet
meer genomen en steeds meer ‘hoe’ en ‘waarom’ worden gesteld en de logica
wordt daarbij toegepast. Daar is geen logica meer te vinden en dan zet zo’n
persoon zich af van al deze chaos. Gevolg, hij gaat zich onderscheiden van
de anderen, opvallen, en gaat zeker dwars tegen alles in. Iets wat mens eigen
is en ook nog werkelijk in de kinderschoenen staat van de grote omwenteling
die zeker zal gaan komen.

Doch, deze buitenbeentjes redden het niet, voelen zich alleen, puur omdat ze
buiten alles vallen. Ook de wereld van energie laten ze ver weg liggen en ze
vergeten dat alles, maar ook letterlijk alles, aan elkaar gekoppeld is. Niets is
los en niets kan alleen gedaan worden. Deze mensen vallen in een leegte, een
‘niet’, een wereld zonder wereld en zo draaien ze dol, nemen de drugs die hen
nog wat zekerheid geven en vallen weg naar een zeer laag menselijk niveau.
Het zijn die mensen, die afgedwaald zijn en menen dat ze hulp nodig hebben.
Het zijn die mensen, die alles doen wat de wereld van energie tegenwerkt
en toch zal die wereld hen niet laten vallen. Ja, er sterven enkele van deze
mensen wat zeker een les voor hen is. Anderen komen er gedeeltelijk weer
bovenop, maar zullen de huidige maatschappij geen goed doen omdat hun
hersenen werkelijk gedaald is naar een veel lager niveau. Ze moeten wachten
tot een nieuw leven en mogen meedraaien in de wereld als een tandje van een
tandwiel, niets zeggend en niets betekenend meer. Ze moeten hun les dagelijks
onder ogen zien en dagelijks weten wat er misging in hun leven. Vluchtend
voor de werkelijkheid, vluchtend voor confrontaties.

Nu ben ik even wat dieper over de wereld van drugs binnengedoken,
maar wat heeft dat te maken met tijd en met de ‘nu’ wereld. Tijd bestaat niet,
dat hebben deze verslaafden meestal wel door. Indirect komen ze in een wereld
die hen geen beperkingen oplegt, ze zweven, vliegen en zien het ware
paradijs. Ze zien dingen en beleven dingen die ze niet kunnen controleren en
niet weten wat de werkelijke wereld is die daar achter schuilt. Het is moeilijk
te begrijpen voor ons, mensen, dat we leven in een wereld vol beperkingen
die we onszelf allemaal opleggen. Een wereld waar alles is bepaald en waarin
we al onze energie steken om maar te weten te komen hoe we hier zijn gekomen,
wat we hier doen en wat het werkelijke bestaan is van ons, mensen.

Vele wetenschappers zijn, hun levenlang, in de weer om maar dieper, verder,
hoger te komen. Ze zoeken verklaringen voor vragen, daar er geen antwoorden
op zijn in de richting waar zij het zoeken. Stuk voor stuk lopen ze tegen een
‘dead end’ en bij velen zie je dat, na vele jaren gestoken te hebben in het een
of ander experiment, ze werkelijk hopeloos zijn. Erger nog, de vele groten
onder hen vallen onder de categorie geesteszieken en zijn totaal de kluts kwijt.

Ik weet dat ik momenteel erg aan het schoppen ben maar het kan niet anders.
De wetenschap is nu eenmaal de grootste tijdverslinder die er is.

O jee, ik hoor je al denken, er is toch geen tijd beweerde hij alsmaar.
Ja dat klopt, er is geen tijd en daar is waar de vele wetenschappers doodlopen.
De wetenschap van heden is nog steeds gebaseerd op zeer oude veronderstellingen,
die door de eeuwen heen zijn opgelegd door zeer machtige heersers en
door vele kerken. We blijven alsmaar van deze oergegevens uitgaan en blijven,
als ezels, bonken tegen een dichte deur, die maar niet open wil. Alsmaar
worden nieuwe gegevens en onderzoeken in een licht geplaatst, zoals het
opgelegd wordt in al die eeuwen. Wat mij opvalt is dat ondanks dat er zoveel
geleerden dolgedraaid zijn, doodgelopen zijn of zich hebben teruggetrokken,
we nog steeds niet inzien dat we een dood spoor aan het volgen zijn. Waar
zijn de nieuwe geleerden die alle principes naast zich neerleggen en zich gaan
concentreren op de nieuwe wereld van de wetenschap? Waar zijn ze en waarom
worden die enkelen, die proberen de dans der machtigen te ontspringen, zo
angstvallig als gekken gezien of als eenlingen? Het antwoord is duidelijk en
denk eigenlijk niet dat ik het aan hoef te halen. Maar voor alle zekerheid even
het woordje ‘MACHT’ maar hier neerzetten.

Als we even op doorspelen op het woordje ‘tijd’, dan zien we dat dit
woordje ons veel beperkingen oplegt net zoals het woordje ‘macht’. Beide
woorden zijn woorden die veel betekenen en niet meer weg te denken zijn uit
ons huidig denken. Waar deze twee woorden naar toe leiden is duidelijk; We
houden de mensen onder controle. Dat is waar de mensheid tot op de dag van
vandaag maar om blijft draaien. We komen werkelijk niet verder en we blijven,
als kip zonder kop, maar in rondjes hollen en doen wat machtige personen
ons zeggen. We proberen het te ontvluchten maar het lukt ons niet en we gaan
dan maar de schuld bij anderen zoeken. Die hebben je dan veel pijn gedaan,
wat dan de reden is om pijn terug te doen of zelfs jezelf in de goot te gooien.
Schuilend achter de, zogenaamde, misstappen van anderen die jezelf begaan
hebt.

Kom ik toch weer even op die andere en jezelf. We geven alsmaar de
andere de schuld van wat met ons is misgegaan en dat geeft dan een vrijbrief
om je anders te gedragen dan een normaal mens. Een normaal mens wil niet
zeggen een mens die netjes in de rij loopt en zijn werk doet. Een normaal
mens is niet diegene die van 8 tot 5 op zijn werk verschijnt. Ik praat over een
normaal mens wiens energie gekoppeld is aan het gehele energieveld. Dat
zijn normale mensen. Troost je, ze zijn er nog, al zijn ze werkelijk zeer dun
gezaaid. Mensen die werkelijk nog een hart en ziel hebben en die weten dat
er een connectie is met een veel hogere macht dan die hier op aarde aanwezig
is. We weten waar we het over hebben en schromen er niet voor om er voor
uit te komen, hoe de andere of de maatschappij er ook over denkt. Het doet
er ook niet toe, want velen die gedaald zijn en de connectie verloren hebben,
kunnen deze mensen werkelijk niets aandoen. Wij weten dat het lichaam niets
meer is dan energie en je kunt proberen een lichaam te vernietigen of pijn te
laten lijden, maar de energie zal daardoor niet verloren gaan. Als de connectie
er is, zijn er geen beperkingen, geen tijd en zijn er geen dagen, jaren of eeuwen.
Daar zijn we weer op het belangrijkste woord van het leven en dat is het
woordje ‘nu’. Dat woordje ‘nu’ is waar alles om draait en waarom er zoveel
ongelukkige mensen rondlopen. De connectie naar het ‘nu’, de wereld van ‘nu’
is waar vele mensen langs aflopen. De zorgen wat er morgen gaat gebeuren.
De zorgen dat er morgen geen geld meer is. De pijn wat er in het verleden
jou allemaal is toegedaan. Die oude oorlogen, die nog steeds voortgaan en
nooit zullen stoppen, omdat ze in stand gehouden worden. Ga zo maar door,
de kranten staan er dagelijks vol van wat er is geweest en wat er gaat komen.
Allemaal nieuws wat oud nieuws is en zo mensen meer en meer laat inzien
wat er niet is gebeurd of mis is gegaan omdat er niet ‘nu’ is ingegrepen.

Het is belangrijk dat je in gaat zien dat jij het bent die het leven maakt.
Jij bent diegene die kan bepalen welke kant het leven op moet gaan. Dat kun
je bereiken door niet het verleden alsmaar op te rakelen. Ook schiet je er niets
mee op om allemaal in de toekomst te gaan werken. Twee zaken die alsmaar
verloren energie is en je geen stap verder brengt. Wat er gedaan moet worden,
is je leven nu te leven. Door de voorvallen die nu gebeuren, nu af te handelen of er 
mee te werken. Situaties die zich nu voordoen zijn er om je keuzes te laten 
maken en die keuzes brengen je weer op een andere weg. Als je eigenlijk 
goed bekijkt, is het net een programma van een computer. Ook deze maakt
alsmaar de keuze om O of X  te nemen, twee keuzes waar een geheel systeem 
op werkt. Nou, dat is ook gaande in ons leven. Wat gaan we doen, links of rechts? 
Welke weg nemen we nu? En zo is het dus zaak om al die kansen, die je dagelijks 
krijgt om wegen in te slaan, niet te verspelen. Dat maakt het leven een werkelijk leven. 
Een leven dat je elke keer in een situatie brengt waarin je verder groeit. 
Dat groeien kun je niet gisteren of morgen doen, maar dat kan enkel en alleen 
maar NU.

Om alles nog even op een rijtje te zetten is het eigenlijk te omschrijven
in een korte zin:

‘Leef in het nu.’

Deze zin zegt werkelijk alles. Met deze zin zul je ook merken dat door
in het nu te leven, het je op vreemde situaties zal brengen waar je nooit had
durven te dromen. Dromen die overigens uitkomen omdat je er nu aan werkt
en niet alsmaar uitstelt totdat je eens met pensioen bent! Nee, nu kun je er al
aan werken en waarom wachten als er misschien geen morgen is voor jou.
Door het in het nu te leven zul je merken dat grote problemen makkelijker
op te lossen zijn, want je haalt er niet het verleden en de toekomst bij.
Twee delen in je leven die je absoluut niet kunt veranderen, dus waarom daar
zoveel energie in steken? Het is zaak dingen aan te pakken op het moment dat
het speelt en zo zul je merken dat werkelijk alles zeer beperkt is in omvang. Er
zijn geen onoverkomelijke problemen. Er zijn geen grote barričres, want die
zijn er nu niet, die zouden er geweest zijn of moeten nog komen en daarom
bestaan ze nu nog niet en kunnen geen barričre zijn. Wat ik hier zeg is, dat jij
de problemenmaker bent en niet die andere en dat jij diegene bent die je eigen
leven onmogelijk maakt omdat je alsmaar bezig bent in dat verleden en die
toekomst. Dat is energie die er niet is en zo neemt dat al je huidige energie
weg. Met het steken van je energie in deze onzinnige zaken zul je merken
dat er geen energie meer is om het nu aan te pakken. Zaak is dus om eens te
gaan stoppen met wat er geweest is en wat er allemaal gaat komen. Zinloze
energie en energie die dus compleet verspeeld is. Het gevoel dat je compleet
afgemat bent over bepaalde zaken is omdat je er te veel energie in steekt die
absoluut niets terugbrengt. Verloren energie dus en zo kun je, je eindeloos
opladen, maar als je de energie uit blijft delen aan het geweest zijnde of het
komen gaande, is het water naar de zee dragen.

Ik weet dat het makkelijker geschreven en gelezen is dan in de praktijk brengen,
maar we hebben dit boek niet voor niets geschreven en zo zal ik in het laatste
hoofdstuk je nog wegwijs maken in de wereld zoals hij ook kan zijn. Mits je
er voor openstaat en er zelf werkelijk iets aan wilt doen.


(Hoofdstuk 159)  


NAAR MIJN VOLGENDE HOOFDSTUK

 

 

"Being human is helping each other"


 

Please enjoy this site, learn the way of never-ending health and for living a better life 
by finding your path in a World of Positive Energy.

A special thanks for all the people who support this site.

 

Facebook icon
Twitter icon
Linkendin icon
google icon


Due to the many visitors on this website, we are experiencing some delays in answering.
Your e-mail will be processed in the order it was received, 
but if you get no response to your e-mail within 2 days please write/submit again.